Bukwica zwyczajna

(łac. Betonica officinalis, ang. Common betony, niem. Gemeiner Ziest)

Inne nazwy: czyściec lekarski, czyściec zwyczajny, bukwica lekarska

Przedmiotem oferty jest suszone ziele bukwicy zwyczajnej (łac. Herba Betonicae officinalis) prosto od producenta. Surowiec jest świeży, a dzięki prawidłowemu zbiorowi, wysuszeniu i konfekcji posiada pełne spektrum właściwości leczniczych oraz zawiera wszystkie substancje aktywne właściwe dla tego surowca. Jakościowo produkt jest klasy PREMIUM.

Po zbiorze surowiec poddany został badaniu jakościowemu w laboratorium, gdzie stwierdzono jego wysoką jakość. Na życzenie klienta do produktu możemy dostarczyć certyfikat jakości wystawiany na podstawie wyników badań.

Skład: suszone ziele bukwicy zwyczajnej.

Forma pakowania: Surowiec jest pakowany ręcznie oraz sprzedawany w estetycznych torebkach, które posiadają atest na przechowywanie żywności.

Kraj pochodzenia: Polska

Opis rośliny:

Bukwica zwyczajna (Betonica officinalis L.) – należy do rodziny jasnotowatych, wargowych (Lamiaceae). Swoją łacińską nazwę zawdzięcza celtyckim słowom "bew" i "ton", oznaczającym odpowiednio „dobry” i „głowa”. Rośnie w niemal całej Europie, w Północnej Afryce oraz w Azji na terenach o umiarkowanym klimacie (Kaukaz, Turcja, Zachodnia Syberia). W Polsce jej występowanie jest średnio pospolite. Jest to hemikryptofit, czyli roślina rosnąca pod lub na powierzchni ziemi, której pędy obumierają przed zimą. Spotkać ją można w nasłonecznionych lasach, na łąkach i pastwiskach, wzgórzach oraz polanach.

Czas kwitnienia bukwicy przypada od czerwca do września, a zbiór należy przeprowadzić na początku tego okresu.

Roślina dorasta do wysokości od 30 do 90 cm. Pod ziemią posiada krótkie, drewniejące kłącze. Liście wyrastają parami naprzeciw siebie, mają kształt jajowaty, tępy koniec i grubo karbowane brzegi. Kwiaty są jasnopurpurowe, wargowe, o dzwoneczkowatej formie, ułożone w gęste kwiatostany przypominające kłosy.

Informacje naukowe nie związane z ofertą marketingową:

Właściwości prozdrowotne zgodnie z tradycyjnym zastosowaniem:

Bukwica zwyczajna wykazuje działanie antyoksydacyjne, ściągające i przeciwzapalne. Tradycyjnie stosowana była przy biegunkach, niestrawności, bólach brzucha, zatruciach pokarmowych oraz dolegliwościach wątroby. Wzmacnia trawienie i pobudza wydzielanie soków żołądkowych, a także działa przeciwskurczowo. Wykorzystywana jest przy stanach zapalnych błon śluzowych jamy ustnej i gardła, chrypce oraz nadmiernej potliwości. Zewnętrznie używana bywa do przemywania ran, okładów na otarcia, wypryski, owrzodzenia i trudno gojące się rany. Pomaga w bólach głowy, migrenach, bezsenności oraz napięciu nerwowym związanym z problemami trawiennymi, a także wzmacnia apetyt w stanach osłabienia.

Wewnętrznie:

• Wykazuje działanie antyoksydacyjne (dzięki obecności kwasu chlorogenowego, glikozydów fenyloetanoidowych i kwasu hydroksycynamonowego).
• Działa przeciwskurczowo.
• Zmniejsza przepuszczalność błon śluzowych i działa przeciwkrwotocznie.
• Pobudza wydzielanie soków trawiennych, wspiera apetyt i trawienie.
• Pomocna przy: niestrawności, bólach brzucha, zatruciach pokarmowych, wzdęciach, lekkich biegunkach, słabych krwawieniach jelitowych, dolegliwościach wątroby.
• Leczy stany zapalne błon śluzowych jamy ustnej i gardła, łagodzi chrypkę.
• Działa przeciwzapalnie, przeciwreumatycznie i przeciwartretycznie na stawy i mięśnie (badania wykazały hamowanie cyklooksygenazy COX-1 i denaturacji białka).
• Stosowana przy bezsenności, bólach głowy (migrenowych i reumatycznych) oraz napięciu nerwowym związanym z problemami trawiennymi.
• Odtruwa i wspiera oczyszczanie organizmu.

Zewnętrznie:

• Działa ściągająco, przeciwbakteryjnie, przeciwzapalnie i gojąco na skórę i błony śluzowe.
• Stosowana do przemywania i okładów po zadrapaniach, otarciach skóry, przy wypryskach, owrzodzeniach, czyrakach, egzemach i trudno gojących się ranach.
• Pomocna przy nadmiernej potliwości ciała i nóg (kąpiele i moczenie nóg w naparze).

Składniki aktywne zawarte w roślinie:

• alkaloidy: betainy (stachydryna, betonicyna, turycyna),
• kwasy fenolowe, (rozmarynowy, kawowy, ferulowy, syryngowy, wanilinowy cynamonowy, p-kumarowy, p-hydroksybenzosowy, chlorogenowy),
• polifenole: garbniki,
• depsydy,
• gorycze,
• cholinę,
• glikozydy fenyloetanoidowe (m.in. akteozyd, dwa epimery kampneo-zydu II, forsycjozyd B, leukosceptozyd B i betoniozydy A-E)
• irydoidy (harpagozyd),
• olejek eteryczny
• aminy (cholinę),
• sole mineralne,
• flawonoidy,
• Prowitamina A,
• witaminy C.

Tradycyjny sposób użycia:

• Wewnętrznie:

napar: 1-2 łyżeczki ziela na filiżankę wrzątku, 3 razy dziennie po filiżance naparu to średnia porcja.

Do sporządzenia nalewki najlepiej nada się alkohol 40%. Najczęściej zalecane dawkowanie nalewki to 3 razy dziennie, porcje 1-2 łyżeczki.

• Zewnętrznie:

Jako płukanki, okłady, kąpiele.

Środki ostrożności:

Przy dużych dawkach należy zachować ostrożność, może wywołać podrażnienia układu pokarmowego oraz zaparcia.

Sposób przechowywania:

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci!

Przechowywać w suchym i chłodnym miejscu.

Chronić przed bezpośrednim światłem słonecznym.

Informacje ogólne i ostrzeżenia dotyczące oferowanych przez nas ziół i suplementów diety:

Zdjęcia surowców w ofercie są podglądowe. Surowiec może różnić się wizualnie w zależności od danej partii.

Oferowane surowce zielarskie lub suplementy diety nie są lekami lub produktami leczniczymi, opisy działania i zastosowania ziół sporządzone są w oparciu o aktualne badania i literaturę fachową, nie stanowią oferty marketingowej i opisują tradycyjne zastosowanie surowców.

Powyższe informacje nie mogą być traktowane jako jedyne źródło wiedzy na temat opisanego produktu.

Przed zastosowaniem należy skonsultować się z lekarzem lub naturoterapeutą. Zioła mogą wchodzić w interakcje z lekami oraz powodować alergie.

Ciąża i karmienie piersią: W większości przypadków zioła nie powinny być stosowane przez kobiety w ciąży i matki karmiące piersią, jak również przez małe dzieci.