Dziurawiec szczyty kwiatowe dzikorosnące, pęk mały

Dziurawiec, szczyty kwiatowe (topy wraz z zielem i fragmentem łodygi) - czyste, pachnące naturą. Dzikorosnące na łąkach gór Izerskich (najczystszego pasma Sudetów), z dala od cywilizacji i zanieczyszczeń. Zbierane na początku sierpnia (w czasie, kiedy roślina zawiera najwięcej drogocennych olejków). Suszone, zgodnie z dawną tradycją w górskiej chacie. Przechowywane w odpowiednich warunkach, dzięki czemu zawierają wszystkie substancje aktywne.

Dziurawiec, zwany był na wsiach zielem świętojańskim, a opisywali go już w starożytności Hipokrates, Dioskurides i Galen. W średniowieczu dziurawcem leczyła Hildegarda z Bingen, a później Paracelsus, który zwał dziurawiec „zielem na nerwy”, „jasnością dla duszy”. Dawniej wierzono, że dziurawiec chroni przed złymi duchami.

Wyciągi z dziurawca:

• poprawiają nastrój,
• działają uspokajająco,
• wzmacniają motywację i przywracają chęć do działania,
• działają kojąco, ściągająco, przeciwkrwotocznie, żółciopędnie, odkażająco, moczopędnie, przeciwzapalnie, wzmacniająco, przeciwwzdęciowo, odtruwająco,
• uszczelniają i wzmacniają naczynia krwionośne,
• regulują metabolizm,
• pobudzają trawienie,
• regulują wypróżnienia,
• koordynują pracę wątroby, pęcherzyka żółciowego i trzustki,
• działają rozkurczowo na przewód pokarmowy, drogi żółciowe i naczynia krwionośne.

Wyciągi alkoholowe wykazują wpływ przeciwstresowy i przeciwdepresyjny i przeciwtrądzikowy.

Wskazania:

Wewnętrznie:  złe samopoczucie, wyczerpanie nerwowe, zmęczenie, stres, psychozy, depresja; zaburzenia w wydzielaniu żółci, kamica żółciowa; choroby wątroby; stany zapalne pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych; choroby trzustki, choroba wrzodowa, nieżyt żołądka i jelit, zaparcia, niestrawność, zaburzenia trawienia, bóle brzucha; choroby skórne, zakaźne i sercowo-naczyniowe, zatrucia, krwotoki maciczne, zaburzenia miesiączkowania, upławy (pić napar i jednocześnie stosować nasiadówki lub przepłukiwania pochwy), zapalenie przydatków, osłabienie, alergia.

Zewnętrznie: dermatozy, rany, łojotok, trądziki, stany zapalne skóry, zmiany sączące, choroby włosów.

Skład: olejek eteryczny w ilości do 1% (a w nim głównie pinen i cineol), flawonoidy (do 5%): hiperozyd, rutynę, kwercytrynę, kwercetynę: ponadto kw. kawowy, garbniki do 12%), żywice (do 18%), antocyjany (dc 6%), hiperycynę (ok. 0,02%), karoten (13%), wit. C, azulen, cholinę, acetylocholinę, hyperynę (glikozyd), kw. chlorogenowy, kw. nikotynowy, pektyny, sole, saponiny.

Środki ostrożności: laktacja, ciąża (ze względu na brak badań), podczas kuracji nie należy wystawiać się na ekspozycję słońca, gdyż dziurawiec wykazuje właściwości fotouczulające.

Sposób zażywania:

• Napar: 2 czubate łyżki ziela zalać 2 szklankami wrzącej wody; odstawić na 20 minut; przecedzić. Zażywać 4-6 razy dz. po 200 ml; niemowlęta ważące 3-4 kg - 8,5 ml.; 5 - 6 kg - 10,7 ml.; 7- 8 kg- 15 ml.; 9 - 10 kg - 19 ml.; 3 - 5 razy dz.; dzieci ważące 15 - 20 kg- 42 ml.; 25 - 30 kg - 53 ml.; 35 - 40 kg - 75 ml.; 45- 50 kg - 107 ml.; 3-5 razy dziennie.
• Nalewka dziurawcowa: pół szklanki ziela dziurawca zalać 400 ml wódki; macerować 14 dni; przefiltrować. Zażywać 3-4 razy dziennie po 10-15 ml; dzieci ważące 20-25 kg - 2-3 ml; 30-35 kg - 4 ml; 40-45 kg - 5-6 ml; 50-55 kg - 7 ml; 2-4 razy dziennie.

Proponujemy pęki dziurawca w dwóch wariantach:

pęk mały - 8,99 zł

pęk duży - 16,00 zł