Herbatka NR 1 STOP PASOŻYTOM ROBAQZIOŁ Natura Wita 80g

Suplement diety. Produkt przebadany laboratoryjnie.

Herbatka ziołowa STOP PASOŻYTOM NR1

Składniki:

• Kłącze tataraku (Acorus calamus Radix)
• Korzeń omanu wielkiego (Inula helenium Radix)
• Ziele tymianku (Thymus vulgaris Herba)
• Liść orzecha włoskiego (Juglans regia Folium)
• Liść mięty pieprzowej (Mentha piperitae Folium)
• Ziele bylicy piołunu (Artemisia absintum Herba)

Kraj pochodzenia podstawowych składników: z obszaru UE oraz spoza obszaru UE.

Składniki herbatki STO PASOŻYTOM NR1 wspierają trawienie, zdrowie żołądka oraz czynność układu jelitowego.

Mięta wspiera trawienie, pomaga utrzymać zdrowie żołądka, wspiera wydzielanie gazów trawiennych. Oman wspiera trawienie. Wspiera funkcję wydzielniczą gruczołów układu pokarmowego, wspiera motorykę układu pokarmowego. Orzech wspiera czynność i prawidłową motorykę układu jelitowego. Tymianek wspiera trawienie. Tatarak wspiera trawienie, pomaga utrzymać zrównoważoną pracę żołądka i układu jelitowego.

Sposób przygotowania i zalecane spożycie:

• Jedną łyżeczkę (2,0g) mieszanki zalać szklanką (200ml) wrzącej wody i pozostawić pod przykryciem ok. 15-20 minut.
• Pić 1 szklankę dziennie świeżo przygotowanego naparu, przed posiłkiem.
• Najlepsze efekty przynosi systematyczne spożywanie (picie) herbatki.

Przechowywanie: w temperaturze pokojowej, w szczelnym opakowaniu np. puszka, słoik, w sposób niedostępny dla małych dzieci. Chronić przed światłem i wilgocią.

Wyprodukowano w Polsce.

Ostrzeżenia:

• Nie należy przekraczać zalecanej porcji dziennej.
• Produkt nie może być stosowany, jako substytut zróżnicowanej diety. Prowadzenie zdrowego trybu życia i stosowanie zrównoważonej diety są niezbędne dla zachowania dobrego stanu zdrowia.
• Herbatka nie jest zalecana dla osób uczulonych na zawarte składniki.
• Przeznaczona dla osób dorosłych.
• Nie powinna być spożywana przez kobiety w ciąży i karmiące.

INFORMACJE DODATKOWE NIESTANOWIĄCE OFERTY HANDLOWEJ:

Tatarak (łac. Acorus calamus L.) dostarcza wspaniałego i bardzo cennego surowca leczniczego - kłącza tataraku (łac. Rhizoma calami). Jego regularne spożywanie wzmacnia cały organizm i działa krwiotwórczo.Tatarak wykazuje działanie moczopędne, napotne, łagodzące bóle menstruacyjne i kostne, a także pobudzające czynność żołądka. Żucie kawałków kłączy wzmocni wydzielanie żółci, zadziała również rozkurczowo na drogi moczowe i żółciowe, usprawnia trawienie oraz przyswajanie składników odżywczych. Tatarak jako środek uspokajający jest silniejszy od melisy, wrzosu, kava-kava, lawendy waleriany i pasiflory, dorównuje siłą działania chmielowi, czystej lupulinie, żmijowcowi i arcydzięglowi. Wyciągi z tataraku są silnymi antyseptykami,w dużych dawkach tatarak hamuje rozwój pasożytów przewodu pokarmowego, a po zastosowaniu w formie wyciągów alkoholowych i olejku tatarakowego zabija pasożyty zewnętrzne. Działają przeciwwirusowo (olejek, nalewka), przeciwgrzybiczo, antybakteryjnie i pierwotniakobójczo. Lekki napar tatarakowy zastosowany na oczy i skórę hamuje stan zapalny i obrzęk, ściąga ropę, usprawnia krążenie krwi. Mocny napar może posłużyć do płukania włosów z łupieżem, wypadających, z brakiem połysku i elastyczności. Napar dobrze odświeża i odkaża jamę ustną i gardło (płukanki) w razie nieprzyjemnego zapachu z ust i stanu zapalnego, nalewką można pędzlować zajady, bolesne wrzody w jamie ustnej i dziąsła przy zapaleniu.

Oman wielki (łac. Inula helenium) stosowany jest jako środek wykrztuśny i pobudzający wydzielanie soków trawiennych. Ponadto związki czynne omanu zmniejszają napięcie mięśni gładkich jelit. Łagodzi bóle brzucha, wzdęcia oraz reguluje wypróżnianie. Oman wielki zalecany jest w przypadku ostrego zakażenia wirusowego układu oddechowego, schorzeń dróg oddechowych, zapalenia płuc, leczenia schorzeń sercowo-naczyniowych, alergii.

Tymianek (łac. Thymus vulgaris) ma szerokie działanie zdrowotne. Przede wszystkim wykazuje silne właściwości przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. W naturalnej medycynie wykorzystywany jest do leczenia dolegliwości układu pokarmowego i moczowego. Pomaga przy biegunkach, zaparciach i niestrawnościach, ułatwia ich trawienie i przyspiesza przemianę materii. Ponadto łagodzi schorzenia jelit, żołądka i wątroby. Tymianek w naparów jest niezastąpiony przy infekcjach gardła, migdałków i jamy ustnej. Ze swoim działaniem rozkurczowym i wykrztuśnym jest także użyteczny jako środek na kaszel. Tymol jako składnik tymianku, działa silnie antybiotycznie, polimetoksyflawony i monoterpeny działają rozkurczowo, wykrztuśnie, przeciwzapalnie. Dodatkowo w swoim składzie tymianek zawiera garbniki, flawonoidy i sole mineralne.

Orzech włoski (łac. Juglans regia L.) stosowany jest w postaci liści. Liście orzecha włoskiego stosuje się w leczeniu cukrzycy, krzywicy czy pasożytów przewodu pokarmowego. Odwary z liści orzecha włoskiego hamują krwawienia, działają przeciwdrobnoustrojowo, przeciwzapalnie, a także hipoglikemicznie. Wykazano, że obecność w surowcu juglonu i olejku eterycznego odpowiada za działanie przeciwdrobnoustrojowe, natomiast taniny działają ściągająco. Wyciąg z liści orzechowych jest zalecany przy kuracji tanninowej gruźlicy. Napary z liścia orzecha hamują biegunkę i niestrawność, nadmierne procesy fermentacji oraz wzdęcia, zmniejszają wydzielanie mleka podczas laktacji. Głównymi składnikami aktywnymi są garbniki, juglon, juglandyne i inozyt. Ponadto liść orzecha włoskiego zawiera flawonoidy, fenolokwasy, karotenoidy, triterpeny i i inne związki.

Mięta pieprzowa (łac. Mentha piperita L.). Liść mięty pieprzowej jest bardzo powszechnie stosowany w ziołolecznictwie, to za sprawą jego korzystnego działania na różnorakie dolegliwości ze strony układu trawiennego. Wyciągi z liści pobudzają czynności wydzielnicze żołądka i wątroby. Usprawniają przyswajanie pokarmów i ich trawienie, ponieważ działają stymulująco na wydzielanie soku żołądkowego i żółci. Liść mięty stosujemy również przy przeziębieniach (dodatkowo dla przyniesienia ulgi, nie jako środek główny), przy niskim tempie przemiany materii, zaburzeniach w wydzielaniu żółci, niedokwaśności soku żołądkowego, przy przewlekłych wzdęciach. Wyciągi z surowca mięty mogą być podawane chorym na wirusowe zapalenie wątroby i w celu złagodzenia choroby lokomocyjnej. Mogą one również przeciwdziałać zastojom żółci w pęcherzyku żółciowym. Liść mięty pieprzowej zawiera takie składniki jak witaminy C i A, olejek miętowy, potas, kwas askorbinowy, rutynę, magnez, żelazo, karoten, wapń. Wymienione wyżej składniki mają korzystny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Usprawniają trawienie, pobudzają wydzielanie soków trawiennych oraz polepszają działanie wątroby. Dodatkowo, warto wyróżnić również właściwości rozkurczowe, wiatropędne, żółciopędne, obniżające napięcie mięśni gładkich dróg moczowych, żółciowych oraz jelit, zapobiegające wzdęciom, zwiększające motorykę i prawidłową  perystaltykę jelit, uspokajające, kojące, przeciwwymiotne, napotne, odkażające i przeciwbólowe.

Bylica piołun (łac. Artemisia absinthium) zwana jest potocznie absyntem lub piołunem. Ziele piołunu obfituje w liczne glikozydy, związki kumarynowe, olejek lotny zawierający tujon, artemitynę (flawonoid) oraz całą gamę innych ważnych substancji bioaktywnych. Bylica traktowana jest jako środek wspierający prawidłowe trawienie, wykazujący działanie przeciwgrzybiczne i przeciwpasożytnicze. Napar z piołunu sprawdza się w przypadku uczucia ciężkości po posiłku, a także jako relaksująca herbatka, kojąca nerwy i przynosząca spokojny sen. Piołun optymalizuje wydzielanie soków trawiennych oraz ruchy perystaltyczne. Korzystnie wpływa na wątrobę i drogi żółciowe.

Środki ostrożności:

• Oman wielki - nie należy stosować w okresie ciąży i karmienia piersią.
• Tymianek -  nie należy stosować preparatów z tymiankiem w przypadku kobiet w ciąży, matek karmiących, dzieci poniżej 6. roku życia, u osób chorych na epilepsję oraz z nadciśnieniem. Podobne obostrzenia dotyczą preparatów, w których razem występuje tymianek i podbiał. Stosowanie podbiału jest przeciwwskazane u dzieci do lat 12. oraz u kobiet w ciąży i karmiących.
• Orzech włoski - nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na roślinę. Zachować ostrożność w ciąży i trakcie karmienia piersią.
• Bylica piołun - nie należy stosować w okresie ciąży i laktacji.