Herbatka z owocami jarzębiny i agrestu Natura Wita 100 g

Produkt pakowany ręcznie.

Herbatka Owocowy Raj z owocami jarzębiny i agrestu. Herbatka owocowa.

Składniki:

• Jarzębina owoc 21%
• Agrest owoc 16%
• Bez czarny owoc
• Brzoskwinia owoc
• Gruszka owoc
• Jabłko owoc
• Rodzynki
• Wiśnia owoc
• Morela owoc

Duży wybór atrakcyjnych kompozycji ze starannie wyselekcjonowanych owoców, ziół i kwiatów sprawia, że picie herbatek Natura Wita jest czystą przyjemnością i prawdziwą chwilą relaksu. Każda z kompozycji ma swój oryginalny, niepowtarzalny smak i naturalny aromat, łącząc wysoką skuteczność działania z przyjemnością picia.

Sposób przygotowania: herbatkę zalać wodą o temperaturze 100°C, następnie parzyć przez 5-10 minut.

Przechowywanie: w temperaturze pokojowej, w szczelnym opakowaniu np. puszka, słoik, w sposób niedostępny dla małych dzieci. Chronić przed światłem i wilgocią.

Wyprodukowano w Polsce.

INFORMACJE DODATKOWE NIESTANOWIĄCE OFERTY HANDLOWEJ:

Jarzębina owoc (łac. Sorbus aucuparia L.) zawiera dużo witamin i substancji, które pomagają uporać się z zaparciami i wzdęciami. Owoce mogą być stosowane w profilaktyce arteriosklerozy, pomagają przy kamicy nerkowej i żółciowej, a także łagodzą podrażnienia wątroby. Owoce jarzębiny w smaku są gorzkie oraz cierpkie. Zawierają dużo witamin (C, E, P, K, B3), cukier sorbozę, garbniki, pektyny, kwasy organiczne, karotenoidy, gorycze, węglowodany oraz prowitaminę A. Podobnie do kwiatów, owoce jarzębiny mają właściwości moczopędne oraz stymulują pracę jelit, jednak jest to działanie dużo słabsze niż w przypadku kwiatów. Ponadto działają przeciwzapalnie na błony śluzowe żołądka i jelit, łagodzą podrażnienia wątroby, pomagają przy kamicy nerkowej i żółciowej, pomagają w przewlekłych zaburzeniach trawiennych. W profilaktyce owoce jarzębiny stosowane są w przypadku arteriosklerozy i choroby nadciśnieniowej. Jarzębina stosowana jest przy nieżytach jelit, przewlekłych biegunkach, różnych schorzeniach wątroby i pęcherzyka żółciowego. Zwykle stosuje się ją w mieszankach z innymi ziołami. Owoce jarzębiny są również składnikiem preparatów wzmacniających i witaminowych, stosowanych przy zakażeniach bakteryjnych, zapobiegawczo przeciw grypie i przeziębieniu, a także zalecanych rekonwalescentom.

Agrest kiedyś nazywany był winoroślą północy. Krzewy agrestu są dość powszechne w południowej i środkowej części Europy, na Kaukazie oraz w północnej Ameryce i Afryce. Owoc agrestu zawiera wiele witamin, m.in. witaminę C, witaminę B6, witaminę A oraz witamina E, a także kwas foliowy, niacynę, tiaminę, ryboflawinę. Jest bogaty również w składniki mineralne, takie jak potas, fosfor, wapń, magnez, sód, żelazo. Poza tym agrest zawiera również luteinę, pektyny, kwasy organiczne, tłuszcze, białko i węglowodany. Luteina działa jak naturalny filtr chroniący oczy przed promieniowaniem UVA oraz UVB, zapobiega ona również m.in. zwyrodnieniu plamki żółtej. Karotenoidy pomagają zapobiegać chorobom układu krążenia, chronią serce i naczynia krwionośne. Potas pomaga zmniejszyć ciśnienie krwi. Pektyny pomagają w walce z wysokim cholesterolem (usuwają z krwi „zły” cholesterol), poza tym pomagają pozbyć się soli metali ciężkich. Agrest ma też sporo rutyny, która uszczelnia i wzmacnia naczynia krwionośne. Agrest zawieraja substancje, które mają właściwości przeciwzapalne, pomaga zapobiegać osteoporozie oraz przyspiesza rekonwalescencję po złamaniach. Jest to możliwe dzięki zawartości wapnia i magnezu. Agrest ma też działanie moczopędne. Owoce agrestu polecane są jako naturalny środek zapobiegający zaparciom i wzdęciom. Wpływają korzystnie na przemianę materii, wspomagają trawienie, poprawiają apetyt. Dzięki zawartości magnezu oraz witamin z grupy B, mają pozytywny wpływ na układ nerwowy, koją i uspokajają, zmniejszają napięcie związane ze stresem. Poza tym korzystnie wpływają na pamięć i poprawę koncentracji. Ponadto pomaga zachować równowagę kwasowo-zasadową w organizmie, minimalizując objawy zakwaszenia organizmu, korzystnie wpływa na układ odpornościowy oraz poprawia wygląd skóry.

Bez czarny owoc (łac. Sambucus nigra L.) jest bogatym źródłem antyoksydantów. Wpływa pobudzająco na komórki układu odpornościowego. Ponadto moduluje stężenie wydzielanych cytokin, czyli cząsteczek, za pomocą których komórki immunologiczne komunikują się ze sobą, wywołując określoną reakcję obronną w naszym organizmie. Działa przeciwwirusowo i przeciwbakteryjne. Przeciwbólowe działanie ekstraktu z czarnego bzu zostało opisane w przypadku dolegliwości reumatycznych, migren, a nawet w rwie kulszowej. Efekt jest słabszy niż podczas podawania środków przeciwbólowych, lecz ogromną korzyścią w tym wypadku jest brak ryzyka uzależnienia. Flawonoidy zawarte w kwiatach i owocach czarnego bzu mogą regulować ośrodek termoregulacji w naszym mózgu, przez co zmienia się poziom pocenia. Napotne działanie czarnego bzu ma znaczenie w leczeniu wszelkiego rodzaju infekcji i przeziębienia, szczególnie gdy towarzyszy im gorączka. Jedną z substancji aktywnych czarnego bzu są triterpeny, które wpływają na produkcję dużej ilości wodnistej wydzieliny w układzie oddechowym, co zdecydowanie ułatwia odkrztuszanie.

Brzoskwinia zwyczajna to owoc, którego właściwości i wartości odżywcze doceniano już 4000 lat temu w Chinach, skąd prawdopodobnie pochodzi. Ciekawostką jest, że spożywanie brzoskwiń hamuje rozwój nowotworu piersi i zapobiega przerzutom. Dzieje się to za sprawą fenoli, które neutralizują wolne rodniki. Dzięki temu, że brzoskwinie w 90% składają się z wody to działają moczopędnie i oczyszczają organizm z toksyn. Zawartość błonnika przyspiesza perystaltykę jelit oraz pomaga w walce z zaparciami. Owoce brzoskwini zwiększają produkcję czerwonych krwinek przez co są polecane osobom chorującym na anemię. Dzięki zawartości potasu, pomagają w zwalczaniu zmęczenia, skurczy oraz zawrotów głowy. Brzoskwinie wpływają pozytywnie nie tylko na zdrowie matki, lecz także na prawidłowy rozwój dziecka. Działają korzystnie na kształtowanie się kości, zębów, mięśni, chrząstek i żył noworodków. Kwas foliowy zapobiega powstawaniu wad cewy moczowej. Brzoskwinie dzięki zawartości boru i niacyny, która ułatwia produkcję estrogenu, łagodzą także objawy menopauzy.

Grusza (łac. Pyrus L.) to rodzaj w większości niewielkich drzew z rodziny różowatych dla których typowym gatunkiem jest grusza pospolita (łac. Pyrus communis L). Obecnie szacuje się, że rodzaj Pyrus zawiera od 30 do 60 gatunków. Ze składników mineralnych najwięcej zawiera potasu, ale także bogata jest w fosfor, wapń, magnez, sód, miedź, żelazo, a także bor i jod. W owocu występują kwasy owocowe (kwas jabłkowy, kwas cytrynowy), węglowodany, olejki eteryczne, błonnik i pektyny. Gruszki zawierają także witaminy: A, B1, B2, B6, C i PP. W miarę dojrzewania owoców ilość kwasów organicznych i pektyn maleje, a rośnie natomiast zawartość cukrów. Owoce gruszy są bardzo zdrowe i wbrew panującej opinii, nie są ciężkostrawne, mogą je jeść nawet osoby z wrażliwym żołądkiem, muszą jedynie pamiętać, by najpierw bardzo dokładnie pogryźć każdy kawałek. Miękkie dojrzałe gruszki pobudzają trawienie i przeciwdziałają zapraciom, a spożywane w większych ilościach mogą nawet wywołać biegunkę, natomiast niektóre odmiany cierpkie i mało soczyste, zawierające dużo garbników leczą biegunki. Zaleca się jedzenie gruszek przy zapaleniach dróg moczowych, kamicy nerkowej, przy stanach zapalnych gruczołu krokowego. W medycynie ludowej napar z gruszek stosuje się przy przeziębieniach, gorączce i uporczywym kaszlu, a bardzo mocny napar z suszonej gruszki stosuje się w formie okładów na czoło i głowę - przy bólach głowy i migrenie. Spożywanie gruszek może pobudzać nasz mózg do wydajniejszego działania dzięki zawartości boru. Bor pobudza szare komórki do wytężonej pracy oraz poprawia możliwości koncentracji. Bor w szczególności zapobiega ubytkom wapnia z kości. Dlatego dojrzałe gruszki powinny jeść osoby szczególnie narażone na osteoporozę. Do grupy podwyższonego ryzyka należy zaliczyć osoby przyjmujące leki z zawartością sterydów lub kobiety w okresie menopauzalnym. Wystarczy jednak zjadać 1 gruszkę na 3-4 dni i w ten sposób naturalnie zapobiegać ryzyku wystąpienia osteoporozy. Jako jeden z niewielu owoców gruszki zawierają jod, co powoduje, że pozytywnie wpływają na funkcjonowanie tarczycy i zapobiegają jej schorzeniom.

Jabłka zawierają błonnik, który reguluje i wspomaga procesy trawienne. Pomagają oczyścić układ trawienny z resztek pokarmowych, zapobiegają zaparciom oraz łagodzi niestrawność. Oprócz tego jabłka doskonale łagodzą wszelkie podrażnienia żołądka oraz jelit. Zawierają dużą ilość witamin z grupy B, które świetnie wpływają na wygląd i kondycję skóry, włosów oraz paznokci. Kwercetyna zawarta w jabłkach jest przeciwutleniaczem, który korzystnie wpływa na układ krążenia oraz wykazuje silne działanie przeciwmiażdżycowe. Zawierają potas, który wzmacnia serce oraz bor, który pozytywnie wpływa na kości. Wspomagają układ odpornościowy, dzięki zawartości witaminy C. Dodatkowo obniżają poziom złego cholesterolu oraz neutralizują substancje toksyczne wraz z wolnymi rodnikami poprzez obecność polifenoli. Dzięki bioaktywnym substancjom, pomagają zapobiegać rozwojowi chorób przewlekłych oraz zapobiegają chorobom nowotworowym.

Rodzynki są źródłem błonnika, żelaza, potasu, cynku oraz związków mineralnych. Wapń oraz bor zawarte w rodzynkach zapobiegają osteoporozie. Duża zawartość błonnika pomaga przy zaparciach, natomiast magnez i witaminy z grupy B (witamina B1, witamina B2, witamina B3, witamina B6) pomagają utrzymać koncentrację. Rodzynki korzystnie wpływają pracę serca i wygląd skóry oraz podnoszą odporność. Zawierają resweratrol, który jest przeciwutleniaczem chroniącym komórki przed uszkodzeniem.

Wiśnie cierpkie (łac. Prunus cerasus L.) są owocami o wysokiej gęstości odżywczej i stosunkowo niskiej kaloryczności. Zawierają znaczne ilości cennych składników odżywczych i bioaktywnych, w tym błonnika, polifenoli, karotenoidów, witaminy C i potasu. Dodatkowo stanowią dobre źródło tryptofanu, serotoniny oraz melatoniny. Istnieje ponad sto odmian wiśni, jednak wyróżniamy dwa główne gatunki: wiśnie słodkie  (Prunus avium L.) czyli czereśnie i wiśnie cierpkie (Prunus cerasus L.). Właściwości odżywcze i lecznicze wiśni od dawna wykorzystywane są w medycynie ludowej, m.in. w łagodzeniu schorzeń pęcherza moczowego. Flawonoidy nadają owocom głęboką czerwono-niebieską barwę. Im ciemniejsze wiśnie, tym lepsze dla zdrowia, ponieważ zawierają wyższe stężenie tych substancji. Naukowcy zbadali zdolność flawonoidów do działania antyoksydacyjnego i przeciwbólowego. W wiśniach cierpkich wykryto znaczne ilości melatoniny, hormonu wpływającego na proces snu, który jest bardzo silnym antyoksydantem. Wiśnie i melatonina mogą też zapewniać znaczącą ochronę przeciwnowotworową. Dodatkowo kwaśne wiśnie zawierają alkohol perillylowy, który jest naturalnym składnikiem wydającym się niezmiernie skutecznym w ograniczaniu występowania wszelkich rodzajów nowotworów. Badania sugerują, że alkohol perillylowy powstrzymuje rozwój komórek nowotworowych, pozbawiając ich protein, których potrzebują, aby się rozmnażać.

Morele zaleca się sportowcom, anemikom, osobom z nadkwasotą i z problemami trawiennymi. Najczęściej spożywa się świeże i suszone owoce moreli. Morela wygląda jak brzoskwinia, ale tak naprawdę smakuje jak fioletowe śliwki i jest czasami określany jako owoc ormiański. Morela w swoim składzie posiada witaminy A, C, E oraz potas, błonnik, tłuszcze i węglowodany, beta-karoten i zeaksantyny. Sok, wypływający z pnia moreli, może być spożywany doustnie i ma właściwości zapobiegające chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Zawiera on takie substancje, jak sole mineralne, białka i kwas glikuronowy (środek przeciwreumatyczny). Pestka moreli również ma swoje zastosowanie, popularne w chińskiej medycynie naturalnej. Jest z nich produkowany olej, który wspomaga walkę z chorobami układu oddechowego. Flawonoidy zawarte w moreli chronią przed wieloma chorobami, w tym przed cukrzycą i chorobami serca. Podobnie jak większość owoców, morele posiadają naturalnie wysoką zawartość wody. Dzięki spożywaniu tych owoców możemy pomóc sobie w regulacji ciśnienia tętniczego krwi, temperatury ciała, zapewnić zdrowie kości i stawów, a nawet wpłynąć na prawidłową pracę serca. Morele są źródłem katechin, które są silnymi, przeciwzapalnymi składnikami odżywczymi.

Środki ostrożności:

• Jarzębina - nie należy spożywać świeżych owoców jarzębiny ponieważ są niejadalne. Mogą one wywołać wymioty i biegunkę. Jest to spowodowane obecnością kwasu parasorbowego, ale kwas ten rozkłada się podczas suszenia owoców lub sporządzania z nich wyciągów.
• Agrest - przy spożywaniu agrestu ostrożność powinny zachować osoby, cierpiące na wrzody żołądka i dwunastnicy, zapalenie okrężnicy i jelit, a także mające chore, niewydolne nerki. W ich przypadku konieczna jest konsultacja z lekarzem.
• Bez czarny owoc - nadwrażliwość na roślinę, ciąża i karmienie piersią. Należy poddać obróbce termicznej. Nie można też przekraczać zalecanych dawek, ponieważ prowadzi to do biegunki i bólu brzucha.
• Grusza - osobom  o wrażliwych jelitach, lub cierpiących na schorzenia dróg żółciowych gruszki w stanie surowym mogą zaszkodzić (lepiej, więc używać owoców gotowanych).
• Wiśnie - nie powinny być nadpsute ani nadgniłe. Takie owoce zwierają rakotwórcze pleśnie, mykotoksyny, które mogą być przyczyną ostrych zatruć, alergii czy rozwoju grzybicy. W pestkach wiśni znajdują się bardzo szkodliwe substancje cyjanogenne (związki kwasu pruskiego). Samo połknięcie pestki wiśni nie jest groźne dla zdrowia. Zostanie ona po prostu wydalona. Groźniejsze jest jej rozbicie czy pogryzienie, co może zdarzyć się wśród dzieci, a także zwierząt domowych.
• Morele - nie należy spożywać moreli w przypadku cukrzyków, ponieważ zawierają dużą ilość sacharozy (nawet do 84 proc.). Świeże owoce najlepiej spożywać same lub w połączeniu z innymi owocami, ale nie ze śliwkami, figami, mlekiem, ogórkami, nie należy też popijać ich surową wodą. Takie połączenia mogą powodować rewolucje żołądkowe. Spożycie zbyt dużej ilości (ok. 10) również może powodować biegunkę. Poleca się 3-4 sztuki dziennie.