Herbatka ziołowa Na Detox nr 1 Witalność Natura Wita 40 g

Suplement diety. Produkt przebadany laboratoryjnie.

Herbatka ziołowa, Suplement diety - NA DETOX NR 1

Składniki:

• Liść pokrzywy (Urtica dioica Folium)
• Ziele nawłoci (Solidago virgaurea Herba)
• Ziele owsa zielonego (Avena sativa Herba)
• Ziele lebiodki (Origanum vulgare Herba)
• Znamiona kukurydzy (Zea mays Stigmata)

Kraj pochodzenia podstawowych składników: Polska

Składniki herbatki DETOX 1 wspierają trawienie, witalność, krążenie żylne i zdrowie serca, wspierają odporność, pobudzają apetyt i proces oczyszczania organizmu.

Pokrzywa wspiera witalność, wywołuje doznanie uczucia naładowania energią. Wspiera krążenie żylne i zdrowie serca. Nawłoć wspiera odporność w trudnych warunkach otoczenia. Oregano (lebiodka) wspiera trawienie. Owies wpływa korzystnie na trawienie i proces odtruwania organizmu. Przyśpiesza metabolizm. Przyczynia się do prawidłowej funkcji układu jelitowego. Wspiera funkcję wydzielniczą narządów układu pokarmowego. Pobudza apetyt.

Sposób przygotowania i zalecane spożycie:

• jedną torebkę 2,0g herbatki zalać szklanką (200 ml) wrzącej wody i pozostawić pod przykryciem ok. 15-20 minut.
• Pić 3 szklanki dziennie świeżo przygotowanego naparu, przed posiłkiem.
• Najlepsze efekty dla zdrowia układu oddechowego przynosi systematyczne spożywanie (picie) herbatki.

Przechowywanie: Przechowywać w temperaturze pokojowej, w miejscu suchym,w szczelnie zamkniętym oryginalnym opakowaniu, w sposób niedostępny dla dzieci. Chronić przed światłem.

Wyprodukowano w Polsce.

Ostrzeżenia:

• Nie należy przekraczać zalecanej porcji dziennej.
• Produkt nie może być stosowany, jako substytut zróżnicowanej diety. Prowadzenie zdrowego trybu życia i stosowanie zrównoważonej diety są niezbędne dla zachowania dobrego stanu zdrowia.
• Herbatka nie jest zalecana dla osób uczulonych na zawarte w niej składniki.
• Przeznaczona dla osób dorosłych.
• Nie powinna być spożywana przez kobiety w ciąży i karmiące.

INFORMACJE DODATKOWE NIESTANOWIĄCE OFERTY HANDLOWEJ:

Pokrzywa zwyczajna  (łac. Urtica dioica) zawiera witaminę C, karoten, witaminę K, sole mineralne (dużo żelaza, wapnia, krzemu, manganu, magnezu, potasu, fosforu i miedzi), garbniki, flawonoidy i wiele innych. Przetwory z pokrzywy zwiększają wydalanie z organizmu mocznika, chlorku sodu i szkodliwych produktów chemicznych zewnątrz- i wewnątrzpochodnych wraz z moczem i potem. Oprócz tego ułatwiają trawienie, zmniejszają stężenie glukozy we krwi, zwiększają liczbę krwinek czerwonych i zawartość hemoglobiny we krwi, likwidują niewielkie wiosenne i zimowe hipowitaminozy, ogólnie wzmacniają organizm, zwiększają odporność organizmu na choroby, działają przeciwzapalnie, przeciwkrwotocznie, antyseptycznie, przeciwbiegunkowo, przeciw­reumatycznie, mlekopędnie i przeciwnowotworowo. Pokrzywa reguluje przemianę materii, likwiduje obrzęki, zapobiega powstawaniu kamicy moczowej i żółciowej, zapobiega przedwczesnemu starzeniu się organizmu oraz zastojom żółci i plamom na skórze. Dostarcza m.in. krzemionkę przeciwdziałającą miażdżycy i zmarszczkom (krzemionka zapobiega utracie elastyczności włókien elastynowych i kolagenowych). Zalecana jest w przypadku nadmiaru chloru i sodu w organizmie, zapaleniu i zakażeniu nerek oraz dróg moczowych, kamicy moczowej, krwiomoczu,  cukrzycy, nadczynności tarczycy, zaburzeń miesiączkowych, chorób zakaźnych i skórnych, przeziębień, raka, zaburzeń trawienia, biegunki, choroby wątroby, śledziony, trzustki, pęcherzyka żółciowego i żołądka, laktacji, choroby włosów, nieżytu jelit, zaparć, zatruć, zaburzeń metabolicznych.

Nawłoć pospolita (łac. Solidago virgaurea L.) w medycynie ludowej znana jako złotnik. Surowcem nawłoci pospolitej jest ziele, czyli nadziemne części kwitnącej rośliny. Są one gorzkie i posiadają cierpki smak. Oficjalnie jest to środek moczopędny i odkażający drogi moczowe. Środek przeciwzapalny, do dezynfekcji, do opatrywania ran. Ponadto nawłoć pospolita działa: ściągająco, przeciwzapalnie, uszczelniająco na naczynia krwionośne, moczopędnie, a także przeciwzakrzepowo. Jej właściwości lecznicze wykorzystywane są od wieków w kuracji wielu schorzeń. Roztwory z nawłoci działają rozkurczowo, przeciwbólowo i hipotensyjnie. Dodatkowo działają odtruwająco, ułatwiają wydalanie szkodliwych ksenobiotyków i metabolitów. Uszczelniają i wzmacniają naczynia krwionośne (dzięki rutynie). Odkażają układ moczowy, działają przeciwwysiękowo i przeciwobrzękowo, wspomagają leczenie zaburzeń trawienia (gazów, wzdęć, niestrawności czy problemów żołądkowych oraz jelitowych). Dzięki dużej ilości garbników i fenolokwasów dobrze oddziałuje na przewód pokarmowy, zapobiega nadmiernej łamliwości naczyń włosowatych. Nawłoć zalecana jest przy stanach zapalnych i infekcjach układu moczowego i płciowego, kamicy moczowej, chorobach metabolicznych i z autoagresji immunologicznej (reumatyczne, toczeń, trądziki, łuszczyca), kuracjach odtruwających, otyłości, cukrzycy, nadciśnieniu, niewydolności krążenia, nieżycie przewodu pokarmowego. W praktyce często wykorzystywana jest jako napar przy schorzeniach nerek, kolce nerkowej, a nawet dolegliwościach stawowych. Skutecznie działa w przypadku kaszlu, ataków astmy, nieżytu oskrzeli. Poza korzystnym wpływem na układ moczowy, ziele nawłoci pospolitej wykazuje bardzo silne właściwości przeciwgrzybicze. Łagodnie uspokaja, rozgrzewa, jest napotna i immunostymulująca.

Owies zwyczajny (łac. Avena sativa L.) to zboże o najkrótszej historii zastosowania przez człowieka, sięgającej „zaledwie” około 2-3 tys. lat wstecz. Przypuszcza się, że wywodzi się z owsa dzikiego (Avena sterilis), rosnącego dawniej na Bliskim Wschodzie. Na początku uprawiano go jako roślinę leczniczą, dopiero potem jako pożywienie.Owies działa kojąco na układ nerwowy, pozytywnie wpływa na nastrój oraz łagodzi napięcie wywołane stresem.

Lebiodka pospolita (łac. Origanum vulgare L.) jest ziołem przyprawowym, szczególnie ważnym w Europie Południowej. Zawsze miało duże znaczenie w fitoterapii. Jako przyprawa lebiodka jest dodawana do pizzy, mięs, ryb, sałatek, serów, sosów i jaj. Doskonale harmonizuje z bazylią, cząbrem, pieprzem, rozmarynem. Podobny smak i zapach do lebiodki mają tymianek i macierzanka, ponadto niektóre odmiany cząbru i szałwi. Spośród składników ziela lebiodki warto wymienić fenolokwasy, flawonoidy, fitosterole i garbniki. W tradycyjnej fitoterapii lebiodka jest używana jako środek pobudzający trawienie, tonizujący nerwy, żółciopędny, pobudzający wydzielanie mleka oraz wzmagający miesiączkowanie. Lebiodka podawana jest przy zaburzeniach trawiennych, przeziębieniu, chorobach zakaźnych, reumatyzmie, kamicy żółciowej, zapaleniu oskrzeli i gardła, zapaleniu zatok i kaszlu. Hamuje wzdęcia i nieżyt żołądka oraz jelit. Poprawia trawienie i wchłanianie mleczka pokarmowego.

Znamiona kukurydzy (łac. Stigma Maydis) zawierają m.in. antocyjany, flawonoidy, saponiny, tłuszcze, olejek eteryczny, karotenoidy, witaminy (B5, H, PP, B1, B2, B6, C, E, F, K). Znamiona kukurydzy regulują przemianę tłuszczów, stabilizują strukturę błon komórkowych i w związku z tym mają działanie przeciwwysiękowe, przeciwalergiczne i przeciwzapalne. Dodatkowo wykazują działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie, przeciwcukrzycowe, antymiażdżycowe, przeciwkamiczne, żółciopędne oraz wzmagają procesy detoksykacji (odtruwania).

Środki ostrożności:

• Ziele nawłoci - uznawane jest za bezpieczne, ale nie należy podawać go w przypadku obrzęków spowodowanych niewydolnością serca i/lub nerek. Nie powinno się również stosować jej bez konsultacji lekarza u dzieci poniżej 12 roku życia.
• Owies - nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości. Liście owsa są bezpieczne dla kobiet w ciąży i karmiących.
• Znamiona kukurydzy - nie należy stosować w przypadku ciąży, karmienia piersią, nadwrażliwości na roślinę. Nie poleca się stosowania rośliny u osób z chorobami serca i nerek, podczas których zaleca się zmniejszenie ilości wydalanego moczu.