Herbatka ziołowa Na Pamięć Natura Wita 100 g

Suplement diety. Przebadano laboratoryjnie.

Herbatka ziołowa Na Pamięć

Składniki:

• Miłorząb japoński liść (Ginko biloba)
• Yerba mate liść (Ilex paraguariensis)
• Różeniec górski korzeń (Rhadiola rosea)
• Dziurawiec zwyczajny ziele (Hypericum perforatum)
• Żeń szeń syberyjski korzeń (Eleuteracoccus senticosus)
• Wąkrotka azjatycka (Centella asiatica)
• Guarana (Paulinia cupana)
• Piwonia biała korzeń (Paeonia lactiflora)
• Szafran kwiat (Crocus L.)

Herbatka ziołowa Na Pamięć to starannie dobrane składniki pod kątem substancji czynnych, które wpływają korzystnie na pamięć i koncentrację. Mieszanka działa stymulująco i przywracająca witalność organizmu i zdrowie psychiczne.

Sposób przygotowania:

• 1 łyżeczkę (2g) suszu zalać gorącą wodą i zaparzać pod przykryciem 15-20 minut.
• Pić 2 razy dziennie po szklance ciepłego, świeżo przygotowanego naparu.

Zalecana do spożycia dzienna porcja: Napar z 1 łyżeczki (2g) dwa razy dziennie. Najlepsze efekty przynosi systematyczne przyjmowanie produktu.

Przechowywanie: w temperaturze pokojowej, w sposób niedostępny dla małych dzieci. Chronić przed światłem i wilgocią.

Wyprodukowano w Polsce.

Ostrzeżenia:

• Nie należy przekraczać zalecanej porcji dziennej.
• Nie stosować w przypadku uczulenia na składniki preparatu.
• Ważne jest stosowanie zbilansowanej i zróżnicowanej diety oraz prowadzenie zdrowego trybu życia. Preparat nie może być stosowany jako substytut zróżnicowanej diety.
• Nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią.

INFORMACJE DODATKOWE NIESTANOWIĄCE OFERTY HANDLOWEJ:

Miłorząb japoński (łac. Ginkgo biloba) powoduje rozszerzanie się naczyń krwionośnych mózgowia, kończyn i wieńcowych, poprawia krążenie krwi. Działa antyoksydacyjne, przeciwrodnikowo, ochronnie na tkankę nerwową (zapobiegające degradacji osłonek mielinowych i neurolemmy), przeciwzakrzepowo, przeciwwysiękowo, przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo (również na mózg). Rozszerza oskrzela i łagodzi objawy astmy. Zwiększa diurezę. Przez poprawienie ukrwienia mózgowia i mięśni szkieletowych zwiększa wydolność fizyczną i psychiczną. Stosowany jest między innymi przy zaburzeniach krążenia obwodowego i mózgowego, chorobie wieńcowej, miażdżycy, stwardnieniu rozsianym, zaburzeniach pamięci i koncentracji, bólach głowy na tle niedotlenienia mózgu, skłonności do zakrzepów i zatorów, urazach mózgowia i rdzenia kręgowego, obrzęku mózgu.

Ostrokrzew paragwajski (łac. Ilex paraguariensis) czyli Yerba Mate występuje naturalnie w Ameryce Południowej (Argentyna, Brazylia, Paragwaj). Do celów leczniczych i spożywczych zbierane są liście i młode pędy z liśćmi oraz pączkami. Mate zawiera teinę, czyli koffeinę, teofilinę i teobrominę. Istotnymi leczniczo składnikami są także tanina, flawonoidy, olejek eteryczny, saponiny, kwas chlorogenowy, kwas kawowy, terpeny, furanony, laktony, witaminy (B1, B2, C, karotenoidy), pyrrole (pirole) i pirazyny. Herbata z Mate działa niewątpliwie psychostymulująco. Poprawia samopoczucie, podnosi wydolność fizyczną i psychiczną, co było wykorzystywane od dawna przez Indian zamieszkujących Amerykę Południową. Mate leczy również biegunkę i zaburzenia trawienne, znosi wzdęcia. Ułatwia zapamiętywanie, uczenie się i odtwarzanie zapamiętanych informacji. Wzmaga błyskotliwość. Zwiększa działanie leków przeciwbólowych, np. ibuprofenu, paracetamolu, salicylanów, fenacetyny, antypiryny.

Różeniec górski (łac. Rhodiola rosea) spotykany jest w południowych kantonach Szwajcarii. Rodzaj Rhodiola liczy około 50 gatunków. Jest to stara roślina lecznicza, używana przez ludy skandynawskie i rosyjskie. Wikingowie sporządzali z różeńca leki podnoszące płodność, zwiększające wytrzymałość na choroby przeziębieniowe oraz zwiększające wydolność fizyczną. Wyciągi z kłączy i korzeni różeńca podnoszą poziom serotoniny, a obniżają poziom noradrenaliny i dopaminy w korze i pniu mózgu. W podwzgórzu następuje spadek poziomu serotoniny, a wzrost stężenia noradrenaliny i dopaminy. Różeniec działa adaptogennie i immunostymulująco. Zwiększa wytrzymałość fizyczną i psychiczną. Wywiera wpływ przeciwzapalny i antyrodnikowy. Łagodzi objawy stresu. Może być użyty do terapii antydepresyjnej. Składnikami czynnymi są m.in. rosaviny, fitosterole, flawonoidy, fenolokwasy. Różeniec zalecany jest w przypadku stanów wyczerpania fizycznego i psychicznego, trudności w uczeniu się, zaburzeń przystosowawczych do nowego otoczenia, stresu, depresji, intensywnego treningu i pracy psychiczna oraz fizycznej. Jest traktowany jako naturalny doping w sporcie. Przyspiesza ustępowanie zakwasów, regenerację potreningową, przyspiesza ustępowanie obrzęków i wysięków mięśniowych i okołostawowych. Zalecany jest również przy zmniejszonej odporności organizmu. W geriatrii stosuje się go do łagodzenia objawów zmęczenia i dla poprawienia samopoczucia.

Dziurawiec zwyczajny (łac. Hypericum perforatum) zwany był na wsiach zielem świętojańskim, a opisywali go już w starożytności Hipokrates, Dioskurides i Galen. W średniowieczu dziurawcem leczyła Hildegarda z Bingen, a później Paracelsus, który zwał dziurawiec „zielem na nerwy”, „jasnością dla duszy”. Dawniej wierzono, że dziurawiec chroni przed złymi duchami. W swoim składzie posiada m.in. olejek eteryczny, flawonoidy, kwas kawowy, garbniki, żywice, antocyjany, karoten, witaminę C, cholinę, pektyny, sole, saponiny. Wyciągi z dziurawca poprawiają nastrój, działają uspokajająco, wzmacniają motywację i przywracają chęć do działania oraz działają kojąco, ściągająco, przeciwkrwotocznie, żółciopędnie, odkażająco, moczopędnie, przeciwzapalnie, wzmacniająco, przeciwwzdęciowo, odtruwająco. Dodatkowo uszczelniają i wzmacniają naczynia krwionośne, regulują metabolizm, pobudzają trawienie, regulują wypróżnienia, koordynują pracę wątroby, pęcherzyka żółciowego i trzustki. Działają rozkurczowo na przewód pokarmowy, drogi żółciowe i naczynia krwionośne. Wyciągi alkoholowe wykazują wpływ przeciwstresowy, przeciwdepresyjny i przeciwtrądzikowy. Stosowanie dziurawca zalecane jest w przypadku złego samopoczucia, wyczerpania nerwowego, zmęczenia i stresu, psychozy i depresji. Dodatkowo można stosować przy zaburzeniach w wydzielaniu żółci, kamicy żółciowej, chorób wątroby, stanów zapalnych pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, chorób trzustki, choroby wrzodowej, nieżycie żołądka i jelit, zaparciach, niestrawności, zaburzeniach trawienia, bólach brzucha, chorobach skórnych, zakaźnych i sercowo-naczyniowych, zatruciach, krwotokach macicznych, zaburzeniach miesiączkowania, upławach, zapaleniach przydatków, osłabieniu, alergii.

Żeń-szeń ma w swoim składzie ponad 200 substancji aktywnych. Jedną z najważniejszych substancji są ginsenozydy, które zwiększają zdolność hemoglobiny do tego, by przyłączał się do niej tlen. Dzięki temu organizm ma większe możliwości w kwestii wysiłku umysłowego oraz fizycznego, a także rekonwalescencji. W korzeniach żeń-szenia spotyka się ponadto liczne witaminy i składniki mineralne, przez co stanowi on uzupełnienie codziennej, zdrowej diety. Żeń-szeń działa na organizm wielokierunkowo. Jest to zioło, które wpływa na ośrodkowy układ nerwowy, poprawiając zdolności koncentracji i zapamiętywania. Oprócz tego chroni on organizm przed osteoporozą, obniża poziom cholesterolu, a także ma właściwości przeciwcukrzycowe oraz przeciwnowotworowe. Ponadto pobudza on układ odpornościowy do działania, chroniąc przed drobnoustrojami i wirusami, a kobiety doceniają również żeń-szeń za to, że odmładza wygląd skóry i zapobiega wypadaniu włosów. Jeśli chodzi o mężczyzn, żeń-szeń doskonale sprawdzi się jako środek podnoszący potencję. Dzięki niemu można się pozbyć zaburzeń erekcji.

Wąkrotka azjatycka (łac. Centella asiatica) inaczej nazywana jest Gotu Kola. Jej nazwa pochodzi z języka syngaleskiego, gdzie “gotu” oznacza kielichowy kształt, a “cola” liść. Zażywana doustnie działa adaptogennie. Poprawia samopoczucie, zmniejsza objawy stresu i obniża wrażliwość na stres. Dobre preparaty z wąkrotki mogą wspomagać procesy uczenia się i kojarzenia. Ułatwiają koncentrację, przystosowanie do nowych warunków otoczenia. Aktywatory syntezy kolagenu są polecane również dla sportowców, bowiem zarówno kości, stawy jak i mięśnie wymagają ciągłej regeneracji w przypadku dużego obciążenia fizycznego i intensywnej eksploatacji. Ponadto wszelkiego rodzaju wysięki okołostawowe, kontuzje sportowe szybciej ustępują w trakcie zażywania preparatów wąkrotki. Gotu kola w swoim składzie zawiera liczne pentacykliczne saponiny triterpenowe, kwas bramnikowy, madekasowy, centelikowy, tankunikowy, azjatykowy. Wszystkie wymienione związki są wtórnymi metabolitami rośliny, które powstają w czasie jej naturalnego wzrostu i rozwoju oraz wpływają bezpośrednio na ostateczne właściwości farmakologiczne produktu. Do innych składowych należą  związki poliacetylenowe, monoterpeny, flawonoidy, seskwiterpeny, cukry, witaminy A, C, E, K oraz magnez.

Guarana (łac. Paullinia cupana) jest to roślina o najwyższej zawartości kofeiny na świecie. W jej nasionach znajduje się od 3,6 do 5,8%  kofeiny, a niektóre gatunki uprawiane przez Indian mogą mieć jej aż 7%. Kofeina jest w guaranie silniej związana i uwalnia się wolniej, dlatego daje łagodniejszą, ale dłuższą stymulację. Guarana jest źródłem alkaloidów purynowych, garbników katechinowych i proantocyjanidyn. Proantocyjanidyny zawarte w guaranie hamują tworzenie biofilmu w układzie moczowym, przez co utrudniają zasiedlanie błon śluzowych przewodów moczowych przez bakterie i grzyby. Dodatkowo guarana pobudza korę mózgową i ośrodki podkorowe, stymuluje ośrodek oddechowy i naczynioruchowy, zwiększa wyraźnie wydolność fizyczną i psychiczną, znosi uczucie zmęczenia fizycznego i psychicznego, poprawia koncentrację, pamięć i nastrój, przyśpiesza przemianę materii, wspomaga redukcję masy ciała.

Piwonia lekarska (łac. Paeonia officinalis) to dość popularny kwiat ozdobny. Wiele osób hoduje piwonie w swoich ogródkach. Niewiele jednak zdaje sobie sprawę z tego, że ten piękny kwiat ma również właściwości lecznicze. Właściwości lecznicze piwonii wykazuje zarówno korzeń, jak i kwiaty. Są one bogate w flawonoidy, antocyjany (peonina), kwasy fenolowe, garbniki, alkaloidy oraz skrobię. Zawierają także magnez, sód, potas, żelazo oraz chrom. Magnez łagodzi nerwobóle oraz objawy padaczki. Piwonia działa również uspokajająco i odprężająco. Odwar z piwonii warto spożywać w sytuacjach stresowych i stanach nerwowości. Piwonia ma właściwości moczopędne dzięki czemu wspomaga leczenie infekcji układu moczowego, a w szczególności zapalenia pęcherza i kamicy nerkowej. Działa rozkurczowo i poprawia trawienie. Pozytywnie wpływa na serce, dzięki czemu polecana jest przy chorobie wieńcowej. Wykazują także działanie uspokajające. Piwonia lekarska pozytywnie wpływa także na skórę. Wykazuje działanie przeciwbakteryjne i przeciwgrzybiczne.

Szafran lekarski (łac. Crocus sativus L.) jest bardzo ciekawą rośliną leczniczą. Aby uzyskać 1 kg znamion szafranu, trzeba wyskubać 150 tys. kwiatów. Wstępne badania sugerują, że karotenoidy w szafranie mają działanie antyrakowe, antymutageniczne i immunomodulacyjne. Efekty działania farmaceutycznego szafranu na nowotwory złośliwe były dokumentowane zarówno przy użyciu metod in vitro jak i in vivo. Oprócz właściwości antyrakowych i leczenia ran, szafran jest również przeciwutleniaczem, co oznacza że jako środek przeciwko starzeniu neutralizuje działanie wolnych rodników. Takie działanie osiągnięto za pomocą użycia safranalu i krocyny, dwóch aktywnych środków znajdujących się w szafranie. Szafran za pośrednictwem zawartych w nim substancji (krocyny, krocetyny, safranalu) hamuje wychwyt zwrotny neuroprzekaźników w ośrodkowym układzie nerwowym tj. noradrenaliny, dopaminy i serotoniny (w sposób analogiczny do mechanizmu działania niektórych leków przeciwdepresyjnych), przez co może mieć działanie lecznicze w przypadkach łagodnej depresji. Starożytni Persowie i Egipcjanie używali szafranu jako afrodyzjaku, antidotum przeciwko truciznom, środka pobudzającego układ trawienny, leczącego dyzenterię oraz odrę. Szafran działa uspokajająco, ale specyficznie. Znosi nerwice wegetatywne, obniża napięcie mięśni szkieletowych i gładkich, uspokaja drżenie i niekontrolowane nadmierne pobudzenie ruchowe. Nie upośledza przy tym procesów psychicznych i koncentracji, wręcz przeciwnie, na wiele osób działa psychostymulująco, poprawia proces zapamiętywania i odtwarzania informacji. Pomaga w koncentracji psychicznej i ruchowej. Znosi objawy depresji i stresu. Pobudza płciowo, dlatego uważany jest za afrodyzjak. Wzmaga ukrwienie narządów płciowych. Działa żółciopędnie, antyseptycznie i pobudza czynności przewodu pokarmowego. Obniża poziom cholesterolu we krwi, hamuje rozwój miażdżycy. Nasila skurcze macicy, dlatego nie należy podawać szafranu kobietom ciężarnym. In vitro wykazuje wpływ przeciwnowotworowy.

Środki ostrożności:

• Miłorząb liść - może się pojawiać czasem chwilowe, przejściowe oszołomienie, zawrót głowy, “migotanie przed oczami, wywołane przemieszczeniem krwi w układzie krążenia i zmianą tonusu mięśni gładkich.
• Różeniec - przy przedawkowaniu pojawiają się niepokój, bezsenność, drżenie i gonitwa myśli.
• Dziurawiec zwyczajny - nie należy stosować w przypadku laktacji, ciąży (ze względu na brak badań). Podczas kuracji nie należy wystawiać się na ekspozycję słońca, gdyż dziurawiec wykazuje właściwości fotouczulające.
• Żeń-szeń - nie powinien być spożywany wieczorem oraz w przypadku picia dużej ilości kawy, bo wtedy wywołuje bezsenność. Ponadto należy pamiętać, że stosowanie go w nadmiernej ilości może spowodować podwyższenie ciśnienia krwi, zaburzenia rytmu serca, biegunkę lub wysypkę. Tego typu dolegliwości określa się mianem tzw. syndromu żeń-szeniowego. Gdy tylko się pojawią, należy zmniejszyć dawkę lub przerwać kuracje. Jeśli chodzi o przeciwwskazania, żeń-szeń nie powinien być spożywany przez osoby cierpiące na nadciśnienie i choroby serca, hemofilię i hipoglikemię. Oprócz tego żeń-szeń to produkt, którego nie mogą stosować dzieci, kobiety w ciąży oraz karmiące.
• Guarana - nie powinny stosować kobiety w ciąży i karmiące oraz osoby zmagające się z nadciśnieniem, arytmią serca i niewydolnością krążenia.
• Piwonia - jest rośliną trującą. Przedawkowanie piwonii lekarskiej może doprowadzić do zatrucia. Nie powinny jej spożywać kobiety w ciąży lub karmiące piersią. Niewskazane jest także stosowanie piwonii w czasie menstruacji.
• Szafran - nie należy podawać w czasie ciąży. Przedawkowany szafran jest niebezpieczny. Wywołuje wymioty, biegunkę, krwawienia z przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego. 20 g szafranu może zabić człowieka.