Herbatka ziołowa Na Reumatyzm Natura Wita 80 g

Suplement diety. Przebadano laboratoryjnie.

Herbatka ziołowa Na Reumatyzm

Składniki:

• Podagrycznik pospolity liść (Aegopodium podagraria L.)
• Macierzanka piaskowa ziele (Thymus serpyllum)
• Owies zwyczajny ziele (Avena sativa)
• Perz właściwy kłącze (Agropyron repens)
• Porzeczka czarna liść (Ribes nigrum)

Sposób przygotowania:

• 1 łyżeczkę (1,5g) suszu zalać gorącą wodą i zaparzać pod przykryciem 15-20 minut.
• Pić raz dziennie po szklance ciepłego, świeżo przygotowanego naparu.

Zalecana do spożycia dzienna porcja: Napar z 1 łyżeczki (1,5g) raz dziennie. Najlepsze efekty przynosi systematyczne przyjmowanie produktu.

Przechowywanie: w temperaturze pokojowej, w sposób niedostępny dla małych dzieci. Chronić przed światłem i wilgocią.

Wyprodukowano w Polsce.

Ostrzeżenia:

• Nie należy przekraczać zalecanej porcji dziennej.
• Nie stosować w przypadku uczulenia na składniki preparatu.
• Ważne jest stosowanie zbilansowanej i zróżnicowanej diety oraz prowadzenie zdrowego trybu życia. Preparat nie może być stosowany jako substytut zróżnicowanej diety.
• Nie stosować u dzieci, kobiet w ciąży i karmiących piersią.

INFORMACJE DODATKOWE NIESTANOWIĄCE OFERTY HANDLOWEJ:

Podagrycznik pospolity (łac. Aegopodium podagraria) to ziele należące do rodziny selerowatych. Dawniej leczono nim podagrę, czyli dnę moczanową. Picie naparu z podagrycznika pomaga szybciej usunąć sole kwasu moczowego z organizmu. Dostrzeżono, że podagrycznik pomaga również leczyć rwę kulszową i choroby reumatyczne, przyspiesza również gojenie ran, pomaga się uspokoić i wyciszyć, reguluje przemianę materii, pozwala zmniejszyć hemoroidy, stany zapalne pęcherza moczowego a nawet bóle nerek odczuwane przy kamicy nerkowej. Ziele stosowano zarówno zewnętrznie, np. w formie okładu ze świeżo zerwanych liści lub świeżo wyciśniętego soku z podagrycznika, którym smarowano rany, czy nacierano bolące kości i stawy, jak i wewnętrznie – w formie herbatki z suszonych liści lub napoju sporządzonego z liści podagrycznika gotowanych w winie. Obecnie wiadomo, że podagrycznik ma szereg cennych właściwości zdrowotnych. Działa przeciwzapalnie, hamując procesy zachodzące w stanach zapalnych stawów i w chorobie reumatycznej. Posiada właściwości antydrobnoustrojowe ponieważ zawarte w nim substancje hamują m.in. wzrost niektórych bakterii i grzybów. Dodatkowo prawdopodobnie działa przeciwnowotworowo (badania nad tą właściwością podagrycznika ciągle trwają), działając cytotoksycznie wobec wielu nowotworów. W niektórych źródłach można znaleźć również informację, że napar z podagrycznika pomaga regulować przemianę materii, korzystnie wpływa na wątrobę. W składzie podagrycznika znajdują się m.in. olejki eteryczne, flawonoidy, kwasy, sole mineralne i witaminy.

Macierzanka piaskowa ziele (łac. Thymus serpyllum L.) występuje dziko w naturze, głównie na niżu, w słonecznych miejscach (zbocza, skarpy), przy lasach sosnowych. Przy roztarciu ładnie pachnie tymiankiem. Wyciągi z macierzanki działają przeciwdrobnoustrojowo, rozkurczowo, wykrztuśnie, przeciwświądowo, stymulują trawienie i wydzielanie żółci. Oficjalnie jest zalecany w leczeniu nieżytów układu oddechowego. Jest to zioło bezpieczne w stosowaniu.

Owies zwyczajny (łac. Avena sativa L.) to zboże o najkrótszej historii zastosowania przez człowieka, sięgającej „zaledwie” około 2-3 tys. lat wstecz. Przypuszcza się, że wywodzi się z owsa dzikiego (Avena sterilis), rosnącego dawniej na Bliskim Wschodzie. Na początku uprawiano go jako roślinę leczniczą, dopiero potem jako pożywienie.Owies działa kojąco na układ nerwowy, pozytywnie wpływa na nastrój oraz łagodzi napięcie wywołane stresem.

Perz właściwy (łac. Elymus repens L., Agropyron repens) był wykorzystywany już w średniowieczu. Odwar z kłączy stosowano w celu złagodzenia objawów kamicy nerkowej. W czasach I wojny światowej z kłączy perzu warzono piwo, a zmielone dodawano do mąki chlebowej. Obecnie perz właściwy stosuje się w leczeniu schorzeń powstałych w wyniku niewłaściwej przemiany materii. Należą do nich nie tylko zaparcia czy otyłość, ale również trądzik. Podobnie jak przed laty, przyjmowanie perzu jest zalecane także przy dolegliwościach ze stronach wątroby i nerek, takich jak obrzęki czy kamica nerkowa. Picie herbaty z perzu polecane jest również osobom z nadciśnieniem tętniczym krwi, miażdżycą oraz dla cukrzyków. Kłącze perzu jest zasobne w alkohole cukrowe, polisacharydy, związki uronowe i oligosacharydy, kwasy, witamina C, olejek eteryczny, glukowanilinę, flawonoidy, związki krzemu, żelazo, poliacetyleny, prolamina.

Porzeczka czarna liść (łac. Ribes nigrum) zawiera olejek eteryczny, fitoncydy, witaminę C, karoten, garbniki, flawonoidy, sole magnezowe, kwasy organiczne, fitochinony, witaminy z grupy B, witaminę P i wiele innych. W lecznictwie ludowym odwar z liści czarnej porzeczki służy jako środek na poty, przeciw reumatyzmowi. Wyciągi z liści porzeczki działają przeciwwirusowo, przeciwbakteryjnie, grzybobójczo, żółciopędnie, moczopędnie, napotnie, przeciwgorączkowo, tonizująco ogólnie, przeciwobrzękowo, odtruwająco, wykrztuśnie, przeciwzapalnie, przeciwreumatycznie, rozkurczowo, przeciwgnilnie, odwadniająco, przeciwbiegunkowo, regulują przemianę materii, pobudzają apetyt. Liście czarnej porzeczki zalecane są przy stanach zapalnych i zakażeniowych układu moczowego i pokarmowego, skąpomoczu, kamicy moczowej i żółciowej, ropomoczu, krwiomoczu, nieżycie układu oddechowego, przeziębieniu, chorobach zakaźnych, gorączce, osłabieniu, zatruciu, dna, reumatyzmie, schorzeniach skórnych, zaburzeniach trawienia, bólach brzucha, biegunce, nudnościach, chorobach alergicznych.

Środki ostrożności:

• Podagrycznik - zaleca się ostrożność w przypadku kobiet w ciąży i karmiących.
• Owies - nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości. Liście owsa są bezpieczne dla kobiet w ciąży i karmiących.