Herbatka ziołowo-owocowa Na zdrowe serce Natura Wita 80 g

Suplement diety. Przebadano laboratoryjnie.

Herbatka ziołowo-owocowa Na zdrowe serce

Składniki:

• Głóg owoc (Crataegus pinnatifida)
• Głóg kwiatostan (Crataegus monogyna)
• Serdecznik ziele (Leonurus cardiaca)
• Arnika górska kwiat (Arnica montana L.)
• Lipa kwiatostan (Tilia cordata)
• Czereśnia owoc (Prunus avium)
• Rozmaryn ziele (Rosmarinus officinalis)

Owoc i kwiatostan głogu oraz serdecznik ziele wpływają korzystnie na zdrowie serca i układ naczyń krwionośnych, zwiększenie dopływu tlenu i poprawę krążenia obwodowego krwi.

Sposób przygotowania:

• 1 łyżeczkę (1g) suszu zalać gorącą wodą i zaparzać pod przykryciem 15-20 minut.
• Pić 2 razy dziennie po szklance ciepłego, świeżo przygotowanego naparu.

Zalecana do spożycia dzienna porcja: Napar z 1 łyżeczki (1g) dwa razy dziennie. Najlepsze efekty przynosi systematyczne przyjmowanie produktu.

Przechowywanie: w temperaturze pokojowej, w szczelnym opakowaniu np. puszka, słoik, w sposób niedostępny dla małych dzieci. Chronić przed światłem i wilgocią.

Wyprodukowano w Polsce.

Ostrzeżenia:

• Nie należy przekraczać zalecanej porcji dziennej.
• Nie stosować w przypadku uczulenia na składniki preparatu.
• Ważne jest stosowanie zbilansowanej i zróżnicowanej diety oraz prowadzenie zdrowego trybu życia. Preparat nie może być stosowany jako substytut zróżnicowanej diety.

INFORMACJE DODATKOWE NIESTANOWIĄCE OFERTY HANDLOWEJ:

Głóg (łac. Crataegus) jest to owoc, którego wyciągi mają właściwości antybakteryjne w stosunku do Shigella flexneri, Shigella sonneni, Proteus vulgaris i Escherichia coli. Działają uspokajająco, zapobiegają nerwicom wegetatywnym, w tym serca. Znoszą objawy zawrotów głowy, uczucia "uderzenia krwi do głowy” oraz przeciwdziałają przykrym skokom ciśnienia w okresie po- i przekwitania. Korzystnie działają w okresie klimakterium u kobiet. W medycynie ludowej odwar z owoców i nalewka/intrakt używane były w leczeniu szeroko pojętych chorób układu krążenia, skórnych, metabolicznych, układu moczowego oraz pokarmowego. Preparaty głogu poprawiają trawienie i działają rozkurczowo. Dostarczają prowitaminę A, witaminę C, P i z grupy B. Flawonoidy i fenole głogu hamują stany zapalne i łagodzą objawy alergii.

Serdecznik pospolity (łac. Leonurus cardiaca L.) działa uspokajająco, lekko nasennie, rozkurczowo na mięśnie układu pokarmowego i naczyń krwionośnych, nasercowo (przedłuża fazę rozkurczu zwalniając jednocześnie częstotliwość skurczów serca), obniża ciśnienie krwi, działa moczopędnie i żółciopędnie. Zalecany jest przy osłabieniu serca z wyczerpaniem i ogólnym osłabieniem, zespole przewlekłego zmęczenia, wyczerpaniu poporodowe, depresji, arytmii, tachykardii, labilności emocjonalna, menopauzie, chorobie afektywnej dwubiegunowej, nerwicach, kaszlu, astmie, przy bolesnym i utrudnionym oddawaniu moczu, wzdęciach, zaparciach, bólach brzucha, zaburzeniach miesiączkowania, zaburzeniach poporodowych.

Arnika Górska (łac. Arnica montana L.) występuje dziko w polskich górach i na pogórzu. Kwiat arniki zawiera laktony seskwiterpenowe, olejek eteryczny, flawonoidy, kwasy fenolowe, kumaryny, trójterpeny, sterole, karotenoidy, alkaloidy pirolizydynowe, irydoidy, cholina, garbniki. Korzeń arniki zawiera olejek eteryczny, fitosterole i arnicynę. Arnika pobudza fagocytozę. Hamuje zakażenia LIsteria monocytogenes i Salmonella typhimurium. Wyciągi z arniki mają właściwości fungistatyczne i grzybobójcze. Roślina ta najbardziej jest znana z właściwości przeciwzapalnych, przeciwzakrzepowych oraz leczy wysięki zapalne. Nalewka arnikowa poprawia krążenie skórne, obwodowe, w kończynach, wieńcowe i mózgowe. Ułatwia ustępowanie zastoin limfatycznych. Wzmaga diurezę, rozszerza naczynia krwionośne, pobudza psychicznie. Arnika zażywana przed treningiem sportowym zapobiega przedwczesnemu zmęczeniu psychicznemu i fizycznemu, przeciwdziała powstawaniu wysięków okołomięśniowych, a w czasie odpoczynku przyśpiesza ustępowanie zakwasów i hamuje wyzwalanie reakcji prozapalnych. Ponadto łagodzi objawy miażdżycy, objawy szumu w uszach, zawrotów głowy, zadyszki, osłabienia serca, szczególnie u osób starszych. Naukowo udowodniono, że wyciągi z arniki powstrzymują proces chemotaksji dla leukocytów, zapobiegają uwalnianiu lizosomalnych enzymów, uwalnianiu serotoniny w trombocytach. Arnika zawiera inhibitory uwalniania histaminy, głównie w mastocytach (komórkach tucznych), co zmniejsza reakcje alergiczne. Arnika zawiera składniki hamujące rozwój komórek nowotworowych. W XVIII i XIX wieku kwiat arniki uważano za środek pędzący mocz i napotny, wzmacniający serce, wzmagający oddech i podniecający. Z ziela i korzenia uzyskiwano sok, który stabilizowano etanolem (1 cz. soku na 10 części alkoholu 70%) i zażywano doustnie przy kurczach nerwowo-mięśniowych, porażeniach, niedowładach. Wskazaniem do zażywania doustnego był również wstrząs mózgu. Nalewkę zalecano przy zapaleniu żył, zakrzepicy, miażdżycy i nadciśnieniu.

Lipa drobnolistna kwiatostan (łac. Tilia cordata), wzmaga wydzielanie potu, szczególnie w przebiegu gorączki. Śluzy zawarte w naparze działają osłaniająco, zmiękczająco, przeciwkaszlowo i łagodząco na podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego i gardła. Flawonoidy, olejek eteryczny i glikozydy fenolowe lipy mają właściwości uspokajające i rozkurczowe. Lipa zwiększa diurezę. Napar z kwiatów lipy należy stosować przy chorobach przeziębieniowych, z objawami gorączki, nieżytu dróg oddechowych, ponadto przy nieżycie żołądka i jelit jako środek łagodzący podrażnienia i spazmolityczny.

Wiśnia ptasia (łac. Prunus avium) nazywana jest także czereśnią ptasią, wiśnią dziką i trześnią. Czereśnia ptasia jest jednym z najbardziej wartościowych drzew w Europie. Rośnie na bardzo żyznych glebach, w Polsce najczęściej można ją spotkać w południowej części kraju. Jej owoce, o barwie czerwonej, żółtej lub prawie czarnej, mają dużą wartość odżywczą. Podobnie jak owoce udomowionych odmian czereśni zawierają witaminy, przede wszystkim C, A i B. Mają także właściwości antytoksyczne, przez co mogą poprawiać na przykład wygląd cery. Są cennym źródłem potasu i powinny być spożywane przez osoby cierpiące na jego niedobór. Poleca się je również osobom chorującym na reumatyzm, cukrzycę lub schorzenia nerek. Zawierają łatwo przyswajalne cukry, a przy tym są niskokaloryczne.

Rozmaryn (łac. Rosmarinus officinalis L.) zawiera olejki eteryczne, alkaloidy, kwasy (rozmarynowy, oleanolowy, ursolowy, bursztynowy), flawonoidy, saponiny oraz garbniki. Rozmaryn działa silnie żółciopędnie, rozkurczowo, hipotensyjnie, uspokajająco, nasennie, rozgrzewające, napotnie, moczopędnie, wiatropędnie, odkażająco, wykrztuśnie, wzmacniająco, pobudza oddech i serce. Zalecany jest przy brak apetytu, skurczach jelit, i żołądka, bólach i stanach zapalnych gardła, niewydolności wątroby, zaburzeniach trawiennych, przeziębieniu, stanach zapalnych i zakażeniowych układu oddechowego, kaszlu, katarze, chorobach zakaźnych.

Środki ostrożności:

• Głóg - nie należy stosować w przypadku niedociśnienia, ciąży, laktacji. Osoby przyjmujące leki hipotensyjne i na choroby serca oraz krążenia, powinny skonsultować się z fitoterapeutą.
• Serdecznik - nie zaleca się stosowania przez osoby z niskim ciśnieniem oraz zażywające leki rozrzedzające krew. W przypadku stosowania zaleca się ostrożność.
• Arnika górska - w przypadku przedawkowania wywołuje podrażnienie gardła i przewodu pokarmowego, wymioty, biegunkę, bóle brzucha, zawroty i bóle głowy, zaburzenia sercowe, a nawet utratę przytomności. Kobiety ciężarne i karmiące nie mogą zażywać arniki.