IWAN CZAJ herbata rosyjska z wierzbówki Natura Wita 50 g

Wierzbówka Kiprzyca 

łac. Epilobium angustifolium L. Inne nazwy: wierzbownica, wierzbownica wąskolistna - piękna bylina o rozgałęzionym, pełzającym kłączu, ma liście podobne do wierzby – górą zielone a od spodu szaro-zielone. Duże, dekoracyjne kwiaty koloru różowo-fioletowo-purpurowego zakwitają od końca czerwca do sierpnia. Występuje dosyć pospolicie na terenie całej Polski a także innych krajach Europy. Pospolicie występuje w terenach podalpejskich między innymi w Szwajcarii gdzie zajmuje bardzo duże obszary nieużytków. Roślina posiada złożony skład chemiczny oraz szereg zastosowań. Jest spokrewniona z Wierzbownicą Drobnokwiatową i obydwie należą do rodziny Wiesiołkowatych-Onagraceae.

Herbata Ivan Czaj

(Wierzbówka kiprzyca fermentowana, Копорский Иван-чай, Putin Czaj, Iwan Czaj, elixir życia) - to kolejne zastosowanie tej cennej rośliny. Ta Rosyjska "herbata" tak na prawdę nie jest herbatą, ponieważ w swoim składzie nie posiada liścia herbaty a liście wierzbówki, które podlegają podobnemu procesowi suszenia oraz fermentacji jak zwykłe liście herbaty. W Rosji Ivan Chai znany był już niemal od XII wieku jednak jego zyskał popularność dopiero w okolicach XIX wieku, kiedy to stanowił jeden z głównych towarów eksportowych z Rosji. Znana jest też jako Koporski czaj lub herbata rosyjska.

Iwan Czaj jest starosłowiańską herbatą, najbardziej mistyczna herbata na świecie. Historia jej pochodzenia jest równie interesująca, co tajemnicza i tragiczna. Jej historia sięga średniowiecza, ponieważ wspomina się o niej już w kronikach z XII wieku. W 1241 roku, Książę Nowogrodzki Aleksander Newski uwolnił spod okupacji Zakonu Krzyżackiego twierdzę w Koporje (północno-zachodni przyczółek Nowogrodu Wielkiego). Bitwa była okrutna. W kronikach zakonnych minisi notowali, że rany poszkodowanych posypywano proszkiem z rozgniecionych liści Iwana, a wyczerpanym walką żołnierzom podawano do picia napój, po którym odzyskiwali siłę i równowagę psychiczną. Sam Aleksander Newski po spożyciu napoju zapadł w regenerujący sen, po którym czuł się „jak nowo narodzony”. Obecnie w Rosji herbatkę określa się jako koporskij czaj, na pamiątkę wsi, która została założona przez Aleksandra Newskiego (świętego prawosławnego, księcia Nowogrodu Wielkiego). Określenie iwan czaj zostało nadane herbatce w XVII wieku. Do tego czasu znachorzy nazywali ją zielem z boru.

Napar z liści wierzbówki pomagał ludziom na bóle głowy czy w różnego rodzaju zapaleniach. Na uwagę zasługuje także fakt, że roślina miała także inne określenia, np. chlebnica (ros. хлебница) czy mielnicznik (ros. мельничник). Było to związane z tym, że jej starte korzenie były dodawane do mąki, z której potem był wypiekany chleb. Zioło to posiada wiele wartościowych składników, m.in. pektyny, potas, bioflawonoidy. Pomaga w walce z chorobami skóry. Wszystko to jest to dowodem na jej popularność, pożyteczność i wszechstronność. Sam iwan czaj znany był w Rosji już od XII wieku, popularność jednak zyskał w wieku XIX gdy herbata była obiektem bardzo wzmożonego handlu. Mimo, że wiele osób czerpiących zyski ze sprowadzania prawdziwej herbaty z Azji próbowało oczernić napar z wierzbówki nazywając go podróbką i nawet rozsiewając plotki na temat szkodliwych w niej dodatków, to jednak był to w XIX wieku główny produkt eksportowy z Rosji. Nawet Brytyjczycy, którzy herbatę kochali jak żaden inny naród w Europie poza ogromnymi ilościami sprowadzanej przez siebie herbaty ze swych własnych plantacji, nie mogli się obyć bez kupowanej w Rosji „herbaty rosyjskiej”. Dzięki podobnej do herbaty obróbce ivan czaj może zastąpić czarną herbatę, ponieważ posiada dość zbliżony do niej smak, a właściwie zbliżony do herbat gruzińskich, czyli nieco miodowy i kwiatowy.

Ivan Czaj to nieocenione źródło Witamin i Minerałów dodających energii oraz pozwalających zachować zdrowie i witalność.

Bardzo ciekawe są właściwości prozdrowotne przypisywane naparowi z ivan czaj. Przede wszystkim herbatka ta uchodzi za remedium na bóle głowy, ponadto koi i uspokaja zszargane nerwy oraz pomaga zwalczać bezsenność. W składzie tej rośliny znaleziono duże ilości białka, czemu z kolei przypisuje się wzmocnienie odporności. Posiada także sporo minerałów w tym żelazo, miedź i mangan co pomaga w zwalczaniu anemii. W liściach wykryto także sporo witaminy C. Dzięki dużej zawartości garbników i śluzów napar ten pomocny jest przy chorobie wrzodowej i zapaleniu jelita. Poprawia trawienie, a nawet łagodzi kaca. Znajduje także zastosowanie w sprawach męskich ponieważ uważany jest za afrodyzjak oraz przypisuje mu się zdolność hamowania rozrostu gruczołu krokowego.

Sam napar jest w smaku najbardziej przypominający herbatę ze wszystkich "herbatek" ziołowych, głównie dzięki zbliżonemu procesowi produkcji. Smakiem przypomina również herbaty gruzińskie, które charakteryzuje delikatnie miodowy oraz kwiatowy, słodko cierpki smak. 

Sposób przygotowania:

• 1 łyżeczkę Iwan Czaj zalać szklanką gorącej, przegotowanej wody (najlepiej o temp. 90 stopni), zaparzać pod przykryciem 10 – 15 minut; Iwan Czaj można zaparzać do 4 razy; do gotowej herbaty można dodać miód, cukier, konfiturę czy cytrynę.

Skład: Wierzbówka kiprzyca fermentowana.

Przechowywanie: przechowywać w suchym miejscu w temperaturze pokojowej, w szczelnym opakowaniu np. Puszka, słoik. Chronić przed światłem i wilgocią.