Ivan czaj wierzbówka kiprzyca herbata czarna liść susz 500 g

Herbata Iwan Czaj – Wierzbówka kiprzyca- Epilobium angustifolium (fermentowana), ????????? ????-???, Putin Czaj, Ivan Czaj, elixir życia.

Czarna Herbata w jakości PREMIUM o niepowtarzalnym aromacie, połączenie nuty wykwintnej czarnej herbaty i pysznego miodowego smaku.

Produkt certyfikowany najwyższej jakości. Dzięki wykorzystaniu starej technologii suszenia i fermentacji możliwe było zachowanie unikalnych wartości.

Nieocenione źródło witamin i minerałów dodających energii oraz pozwalających zachować zdrowie i witalność.

Herbatka Iwan czaj może zastąpić czarną herbatę, ponieważ posiada dość zbliżony do niej smak, a właściwie zbliżony do herbat gruzińskich, czyli nieco miodowy i kwiatowy. Napar z wierzbówki jest najbardziej herbaciany spośród ziół.

Historia herbatki Iwan Czaj:

Iwan Czaj jest starosłowiańską herbatą, a w zasadzie herbatką, ponieważ roślina z jakiej się ją przygotowuje to wierzbówka kiprzyca (ros. ????-???).

To najbardziej mistyczna herbata na świecie. Historia jej pochodzenia jest równie interesująca, co tajemnicza i tragiczna i sięga czasów średniowiecza - wspomina się o niej już w kronikach z XII wieku. W 1241 roku, Książę Nowogrodzki Aleksander Newski uwolnił spod okupacji Zakonu Krzyżackiego twierdzę w Koporje - północno-zachodni przyczółek Nowogrodu Wielkiego. Bitwa była okrutna. W kronikach zakonnych mnisi notowali, że rany poszkodowanych posypywano proszkiem z rozgniecionych liści Iwana, a wyczerpanym walką żołnierzom podawano do picia napój, po którym odzyskiwali siłę i równowagę psychiczną. Sam Aleksander Newski po spożyciu napoju zapadł w regenerujący sen, po którym czuł się „jak nowo narodzony”.

Obecnie w Rosji herbatkę określa się jako koporskij czaj, na pamiątkę wsi Koporje (ros. ???????), która w XIII wieku zdobyła sławę dzięki masowemu przetwarzaniu wierzbówki kiprzycy w tradycyjny napitek o nazwie "Herbata Koporskaya", który jako dużo tańszy od zagranicznej herbaty, szybko zyskał popularność. Wierzono, że regularne spożywanie herbaty Iwan Czaj sprawia, że ??człowiek jest silny i dobrze chroniony przed różnymi chorobami. Sprawdzała się ona doskonale w problemach żołądkowych, łagodzeniu bólu głowy, migren i kaca, więc nic dziwnego, że cieszyła się taką popularnością wśród arystokracji. Chłopom dodawała sił do pracy i wspomagała odporność, przede wszystkim dzięki dużej zawartości białka, żelaza, miedzi, manganu oraz witaminy C i B. To bardzo skrócona lista jej leczniczych właściwości. Ceniona była nie tylko przez Rosjan, ale także przez mieszkańców Syberii, Holendrów, Duńczyków czy Dońskich Kozaków. W szybkim czasie herbatka Iwan Czaj stała się jednym z najważniejszych produktów, eksportowanych z kraju: do Anglii oraz innych krajów Europy, gdzie była także bardzo znana i ceniona (na równi z perskimi dywanami czy chińskim jedwabiem). Herbatka była tak popularna a przede wszystkim podobna do klasycznej herbaty, że nieuczciwi kupcy sprzedawali liście wierzbówki wymieszane z herbatą jako ekskluzywny chiński produkt. Na uwagę zasługuje także fakt, że do 1941 roku w Rosji dodawanie do liści herbaty jakichkolwiek innych roślin uważane było za fałszerstwo i oszustwo. Herbatka Iwan Czaj już w XIX wieku stanowiła bardzo silną konkurencję dla herbaty importowanej z Indii. Wielka Brytania kupowała ogromne jej ilości, pomimo posiadania swoich plantacji w Indiach. To stopniowo zaczęło negatywnie wpływać na potęgę finansową Wschodnioindyjskiej Kompanii, która w związku z tym wywołała skandal, rozsiewając plotkę, że Rosjanie zatruwają swoją herbatkę białą glinką, która szkodzi zdrowiu. Po tym wydarzeniu napar z wierzbówki stopniowo tracił na popularności, a po 1917 roku, czyli okresie po rewolucji w Rosji, eksport herbatki całkowicie się zakończył.

Określenie Iwan czaj zostało nadane herbatce w XVII wieku. Do tego czasu znachorzy nazywali ją zielem z boru.

Legendy o herbatce Iwan Czaj:

Z powstaniem Ivan Czaju wiąże się ciekawa legenda. Mówi ona o młodym Iwanie, który zawsze chodził w szkarłatnej koszuli. Był on zafascynowany roślinami i zgłębiał ich właściwości lecznicze. Potrafił przygotować różne ziołowe herbatki, które pomagały ludziom. Kolor koszuli Ivana był tak charakterystyczny, że gdy tylko okoliczni mieszkańcy zobaczyli tę barwę wśród lasu lub łąki od razu wołali „Ivan czaj” czyli Ivan od herbatek. Gdy pewnego dnia Ivan przepadł bez śladu pojawiły się na łąkach nowe kwiaty o intensywnie szkarłatnym kolorze. Gdy ludzie je zobaczyli pierwszy raz od razu zawołali Ivan czaj. Później zaś odkryto, że nowa roślina ma właściwości lecznicze i faktycznie nadaje się do przygotowania herbatki.

Jedna ze słowiańskich legend o kosmicznym pochodzeniu roślin leczniczych głosi, że za grzechy ludzkie zesłano na Ziemię nieznane choroby i straszliwe boleści, z którymi nie mogli poradzić sobie nawet najlepsi uzdrowiciele. Z pomocą ludziom przyszła piękna bogini nocy, która pojawiła się na niebie na srebrnym księżycu i rzuciła na Ziemię nasiona leczniczych roślin. Jedną z pierwszych magicznych roślin, jakie wyrosły, była wierzbówka kiprzyca. Tą piękna legendę warto przypomnieć sobie, będąc na łące o zmierzchu, gdy widać, że wierzbówka nie zamyka swoich kwiatów na noc. To naprawdę księżycowa roślina.

Wierzbówka kiprzyca – (Epilobium angustifolium), Inne nazwy: wierzbownica, wierzbownica wąskolistna - to piękna bylina o rozgałęzionym, pełzającym kłączu, ma liście podobne do wierzby – górą zielone a od spodu szaro-zielone. Duże, dekoracyjne kwiaty koloru różowo-fioletowo-purpurowego zakwitają od końca czerwca do sierpnia. Występuje na leśnych polanach, nasypach kolejowych, przydrożach, rumowiskach, żwirowiskach, zrębach, wrzosowiskach i na obrzeżach lasów. Latem możemy spotykać duże skupiska kiprzycy, wyglądające jak fioletowo-purpurowe dywany.

Surowiec leczniczy: kwiaty i liście, zbierane w początkowym okresie kwitnienia i suszone w cieniu w temperaturze pokojowej lub poddane procesowi fermentacji.

Właściwości prozdrowotne naparu z Iwan Czaj:

• herbatka ta uchodzi za remedium na bóle głowy
• poprawia krążenie krwi
• sprzyja utrzymaniu prawidłowego ciśnienia krwi
• koi i uspokaja zszargane nerwy oraz pomaga zwalczać bezsenność
• wzmacnia odporność (w składzie tej rośliny znajdują się duże ilości białka)
• zwalcza anemię (posiada sporo minerałów w tym żelazo, miedź i mangan)
• jest pomocna przy leczeniu choroby wrzodowej i zapaleniu jelita (dzięki dużej zawartości garbników i śluzów)
• poprawia trawienie
• pomaga przy rożnego typu zapaleniach
• posiada wiele wartościowych składników, m.in. pektyny, potas, bioflawonoidy
• pomaga w walce z chorobami skóry
• przypisuje się jej zdolność hamowania rozrostu gruczołu krokowego i jest bardzo pożyteczny dla prawidłowego funkcjonowania gruczołu prostaty u mężczyzn dzięki wysokiej zawartości fitosteroli
• pomaga utrzymać stawy w dobrej kondycji
• ma właściwości antyoksydacyjne
• hamuje procesy starzenia
• uważana jest za afrodyzjak
• świetnie sprawdza się dla osób preferujących napoje bezkofeinowe oraz prowadzących aktywny tryb życia

Działanie:

• silne moczopędne
• odtruwające
• przeciwobrzękowe
• przeciwbólowe
• rozkurczowe
• przeciwnowotworowe
• przeciwzapalne
• napotne
• wzmacniające

Wskazania:

• przerost (gruczolak) gruczołu krokowego
• zaburzenia w oddawaniu moczu, skąpomocz
• stany zapalne nerek, pęcherza i moczowodów oraz cewki moczowej
• zapalenie jąder i jajników
• kamica moczowa, obrzęki
• krwiomocz, ropomocz
• zapalenie pochwy i macicy, upławy, zaburzenia miesiączkowania, okres przedmiesiączkowy
• schorzenia skórne
• zaburzenia hormonalne i metaboliczne
• zatrucia

Główne składniki aktywne: alkaloidy, śluzy, pektyny, garbniki, fitosterole, mikroelementy, cukry i witamina C, kwas ursolowy, beta-sitosterole, stigmasterole, taniny, kwas 2-alpha-hydroxy-ursolic acid leaf kwas 2-alpha-3-beta-dihydroxy-ursolowy, silne fitoncydy (oenotheiny – oenothein A, B), alfa- i beta-amyrynę, n-nonacosan, seksangularetynę (sexangularetin), kwercytrynę, kwercetynę (glikozyd), chanerozan, chanerol, taniny chamaenerionowe (chamaenerium tannin), myricetin-3-o-beta-d-glukuronid, mirycetynę, kwas oleinowy, kwas oleanolowy, stearynowy, kwas oleinowy, kwas palmitynowy, kwas nonadecanoinowy, mirystynowy kwas, linolenowy i linolowy kwas, kwas laurowy, kempferol, kwas chlorogenowy, kampesterol. Wyniki badań przeprowadzone w europejskim laboratorium potwierdziły wysoką zawartość witamin i minerałów: żelazo, karoten, potas, mangan, wapń, chrom.

Propozycja podania:

• napar: woda powinna mieć temperaturę 95 stopni, stosować 1 łyżeczkę na każde 200 ml wody; parzenie powinno trwać od 5 do 7 minut. Same listki pachną z jednej strony słodko, z nutą wytrawności. Zapach kojarzyć się może z kwiatami, jednak nie jak w przypadku większości herbat - lekkimi, wiosennymi, ale letnimi, bardziej mięsistymi. Po 7 minutach przelać gotowy napar do szklanego dzbanka. Unosi się wówczas ciekawy aromat. Jest kwiatowy o kilku nutach zapachowych. Pić 4 razy dziennie po 200 ml
• nalewka na winie: garść herbatki Iwan Czaj zalać 500 ml wina białego lub czerwonego; wytrawiać 14 dni; przefiltrować.; zażywać 3 razy dziennie po 20 ml

Składniki: poddane fermentacji liście Wierzbówki Kiprzycy