Jemioła pospolita Susz ziołowy viscum album Natura Wita 50 g

Jemioła Pospolita. Susz ziołowy

Składniki: jemioła pospolita (viscum album)

Kraj pochodzenia: Polska

Sposób przygotowania: 1 łyżeczka (1,0g) ziela jemioły zalać szklanką wody o temperaturze pokojowej i ogrzewać pod przykryciem przez 20 minut (nie dopuszczając do wrzenia), przecedzić. Pić rano i wieczorem po 1/2 szklanki odwaru. Przygotowanie odwaru raz dziennie.

Zalecana do spożycia dzienna porcja: 1 łyżeczka (1,0g) produktu 1 raz dziennie. Najlepsze efekty przynosi systematyczne spożywanie produktu.

Właściwości: pomaga utrzymać prawidłowe stężenie cholesterolu we krwi, działa przeciwzapalnie.

Przechowywanie: w temperaturze pokojowej, w sposób niedostępny dla małych dzieci. Chronić przed światłem i wilgocią.

Środki ostrożności:

• Nie należy przekraczać zalecanej porcji dziennej.
• Nie stosować w przypadku uczulenia na składniki preparatu.
• Ważne jest stosowanie zbilansowanej i zróżnicowanej diety oraz prowadzenie zdrowego trybu życia. Preparat nie może być stosowany jako substytut zróżnicowanej diety.
• Nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci oraz kobiet w ciąży i karmiących piersią.
• Produkt przeznaczony jest dla osób dorosłych, nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
• Nie należy stosować u osób nadwrażliwych na ziele jemioły.

Wyprodukowano w Polsce.

INFORMACJE DODATKOWE NIESTANOWIĄCE OFERTY HANDLOWEJ:

Jemioła pospolita (łac. Viscum album L.) inaczej nazywana jest jemiołą białą. W Europie przez bardzo długi czas uważano ją za najskuteczniejszy lek przeciw epilepsji, zwłaszcza jemiołę rosnącą na dębach. Jej skład zależy od drzewa, na którym pasożytuje. Bogaty zestaw cennych substancji sprawia, że jemioła ma różnorodne właściwości.

W składzie jemioły znajdują się m.in. alkohole cukrowe, flawonoidy, fitosterole, peptydy, wiskotoksyny (niskocząsteczkowe peptydy), polisacharydy (arabinogalaktany i galaktouroniany), lektyny, wiskumina, aminy, histamina, kwasy fenolowe (kwas kawowy), ferulowy, betulinowy.

Jemioła działa moczopędnie i uspokajająco. Zwiększa częstotliwość skurczów serca, rozszerza naczynia krwionośne i obniża ciśnienie krwi. Znajdujące się w zielu lektyny i wiskotoksyny wykazują działanie cytoksyczne (niszczą komórki nowotworowe) i pobudzające układ odpornościowy. Preparaty z jemioły są stosowane głównie w leczeniu nadciśnienia, w zaburzeniach rytmu serca oraz miażdżycy, a także zaburzeniach miesiączkowych.

Tradycyjnie jemioła była stosowana w profilaktyce chorób układu sercowo-naczyniowego, a także we wspomaganiu leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego, działając rozszerzająco na naczynia krwionośne. Mechanizm jej działania nie został dokładnie poznany, jednak prawdopodobnie jest on związany z działaniem na śródbłonek i mięśniówkę naczyń krwionośnych. Jemioła normalizuje również rytm pracy serca. Stosowana jest także pomocniczo przy menopauzie oraz niewydolności żylnej (poprawa krążenia przy tzw. uczuciu ciężkich nóg).

Współczesne zastosowanie jemioły w chorobach nowotworowych wynika z niedawnych odkryć właściwości cytotoksycznych tej rośliny. Badano jemiołę w kontekście różnych mechanizmów przeciwnowotworowych i udowodniono jej aktywność w zakresie działania cytotoksycznego oraz indukowania apoptozy. Jemioła stymuluje również odporność, wpływając na dojrzewanie i różnicowanie limfocytów T. Wspomagające działanie jemioły wiąże się jednak przede wszystkim z podaniem podskórnym lub dożylnym jej wyciągów, co zawsze odbywa się pod kontrolą i z zalecenia lekarza. Udowodniono również szeroko pojęte działanie przeciwzapalne składników aktywnych jemioły.

Propozycja przygotowania:

• Macerat z jemioły: Łyżkę rozdrobnionego ziela zalać szklanką przegotowanej letniej wody i odstawić na 30–60 minut. Przecedzić i odcisnąć ziele. Pić 2–3 razy dziennie po 1/3 szklanki – pomaga obniżyć i wyregulować ciśnienie krwi, łagodzi nadpobudliwość i rozdrażnienie występujące w okresie przekwitania.
• Odwar z jemioły: Garść ziela zalać 2 szklankami wody i powoli podgrzewać, nie dopuszczając do zagotowania. Przykryć i podgrzewać jeszcze przez 5 minut, utrzymując w stanie prawie wrzenia. Przecedzić – stosować do nasiadówek jako wspomaganie w leczeniu upławów i stanów zapalnych narządów płciowych.

Ciekawostka: Jemioła to roślina wiecznie zielona, żyjąca nawet 30-40 lat. Od najdawniejszych czasów uważana była za roślinę wyjątkową, oddawano jej boską cześć oraz składano ofiary. Stosowano ją również w tradycyjnej medycynie ludowej setki lat temu. Wierzono w jej magiczne moce, chroniące przed czarną magią, urokami i siłami nieczystymi. Chroniła też wojowników podczas bitew, a także przynosiła szczęście. Wierzono również w jej moc przywracania i zwiększania płodności, z czym kojarzone były jej owoce o lepkim i białawym miąższu, przypominającym męskie nasienie. W Japonii przyrządzano z niej lek przeciw niepłodności kobiet. Jemiołę, jej właściwości lecznicze i występowanie jako pierwszy opisał Teofrast, uczeń Arystotelesa.

Środki ostrożności:

• Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Z tego względu stosowanie jemioły w tych grupach jest niezalecane.
• Owoce to charakterystyczne białe lub biało-żółte nibyjagody o lepkim miąższu. Stanowią pożywienie dla ptaków, które przy okazji żerowania rozsiewają tę roślinę. Przypadkowo spożyte przez człowieka mogą spowodować zatrucie objawiające się m.in. wymiotami, nudnościami, bólem brzucha, biegunką.
• Ziele jemioły uchodzi za bezpieczne i nie odnotowano poważnych działań niepożądanych, wynikających z przedawkowania lub długotrwałego stosowania. Do najczęstszych skutków ubocznych należą zaburzenia żołądkowe: nudności, wymioty, biegunka. Należy pamiętać, że wyciągi etanolowe nie są wskazane w schorzeniach wątroby oraz przy chorobie alkoholowej.