Kora wierzby susz ziołowy Natura Wita 100 g

Kora wierzby - susz ziołowy.

Przebadano laboratoryjnie.

Składniki: Kora wierzby

Kraj pochodzenia: Polska

Sposób przygotowania: 1 łyżkę rozdrobnionej kory wierzby zalać 1 szklanką zimnej wody, ogrzewać powoli do wrzenia i gotować 5 minut, odstawić do naciągnięcia na 15 minut.

Przechowywanie: w temperaturze pokojowej, w szczelnym opakowaniu np. puszka, słoik. Chronić przed światłem i wilgocią.

Wyprodukowano w Polsce.

Informacje naukowe nie związane z ofertą marketingową:

Kora wierzby (łac. Salicis Cortex) zawiera glikozyd fenolowy (salicyny), ponadto glikozy fragilinę, salikortynę, tremulacynę i populinę. Istotnymi składnikami czynnymi są również flawonoidy (kwercetyna, luteolina, eriodykcjol, naryngenina), kwas salicylowy, kwas ferulowy, p-kumarowy, kawowy i garbniki.

Związki salicylowe i flawonoidy działają przeciwzapalnie, przeciwbólowo, przeciwwysiekowo, napotnie, przeciwgorączkowo i przez to przeciwreumatycznie i przeciwartretycznie. Łagodzą objawy przeziębienia i grypy. Poprawiają krążenie krwi, zwiększają diurezę, przyspieszają wydalanie toksycznych i zbędnych metabolitów (w tym kwasu moczowego). Przyśpieszają ustępowanie obrzęków. Składniki kory wzmagają również wydzielanie żółci, przez co również przyczyniają się do wspomożenia procesów detoksykacji. Korzystnie działają przy stanach zapalnych przydatków u kobiet.

Ponadto wodne i alkoholowe wyciągi z wierzby wywierają wpływ odkażający, ściągający, żółciopędny, uspokajający, moczopędny, przeciwobrzękowy, odtruwający, rozkurczowy, usuwają piasek z dróg moczowych, polepszają samopoczucie, łagodzą stres, zapobiegają zastojom żółci i tworzeniu się kamieni żółciowych, ułatwiają zasypianie, rozszerzają naczynia wieńcowe, ułatwiają przepływ krwi przez naczynia obwodowe, znoszą niepokój wewnętrzny. W leczeniu przeziębienia przetwory wierzbowe warto podawać wraz z witaminą C (1000 mg 2 razy dziennie).

Preparaty produkowane z kory wierzby są doskonałą alternatywą dla osób, które nie mogą stosować kwasu acetylosalicylowego. Dotyczy to m.in. rekonwalescentów i osób w podeszłym wieku, dzieci i młodzieży (cierpiących na zespół Reye’a, napady astmy oskrzelowej), a także kobiet w zaawansowanej ciąży, które nie wykazują nadwrażliwości na salicylany i osób z dolegliwościami gastrycznymi.

Wskazania do stosowania przetworów wierzbowych: przeziębienie, choroby zakaźne, nieżyt układu oddechowego, moczowego i pokarmowego, bóle brzucha, mięśni, nerwów i stawów, reumatyzm, dna, kamica moczowa i żółciowa, zaburzenia trawienia, obrzęki, skąpomocz, zapalenie jajników, bezsenność, choroby skórne (łuszczyca, trądziki, ropnie), choroba wieńcowa.

Zewnętrznie do okładów na chore oczy (stany zapalne i ropne), do nasiadówek 30 minutowych przy chorobach kobiecych, do płukania włosów przy łupieżu tłustym, do lewatyw stanach zapalnych odbytnicy, do płukania jamy ustnej i gardła przy stanach zapalnych i ropnych oraz do okładów na skórę przy schorzeniach bakteryjnych i wirusowych oraz łojotoku.

Propozycja przygotowania:

• Odwar : 3 łyżki rozdrobnionej kory zalać 400 ml wody, gotować 15 minut, uzupełnić brakującą ilość wody, przecedzić. Pić 3-6 razy dziennie po 150-200 ml, niemowlęta - 1-2 łyżeczki płynu 4-6 razy dziennie, dzieci do 7 roku życia - 20-30 ml, od 8 do 10 roku życia - 50 ml, od 11 do 14 roku życia - 70-100 ml, 3-6 razy dziennie.

Ciekawostka: Początkowo używano sproszkowanej kory wierzbowej. Wkrótce okazało się jednak, że chemicznie produkowany kwas salicylowy jest nie tylko czystszy, ale także dziesięciokrotnie tańszy. Problemem wciąż jednak pozostawał smak – gorzki i drażniący błony śluzowe. Pozbył się go dopiero chemik Feliks Hoff man. Rozwój chemii syntetycznej przyczynił się do otrzymania z kwasu salicylowego kwasu acetylosalicylowego, który od 1899 r. pod fabryczną nazwą aspiryny stosuje się do dziś. Obecnie już nie pozyskuje się do celów leczniczych kory wierzby.