Majeranek ogrodowy

(łac. Origanum majorana L.),

Lebiodka majeranek.

Przedmiotem oferty jest majeranek ogrodowy (łac. Origanum majorana L.). Surowcem zielarskim jest całe ziele majeranku zebrane w okresie kwitnienia

Nasz surowiec jest najwyższej jakości, został zbierany i ususzony w najlepszych dla rośliny warunkach, a tuż przed wysyłką jest prawidłowo konfekcjonowany. Po zbiorze zioło zostało zbadane na obecność pestycydów, wszelakich toksyn, metali ciężkich i zanieczyszczeń organicznych, które kategorycznie wykluczono.

Skład: 100% suszony liść majeranku

POSIADAMY CERTYFIKAT JAKOŚCI SUROWCA.

Majeranek ogrodowy należy do rodziny jasnotowatych (Lamiaceae Lindl.), wargowych. Pochodzi z obszarów Morza Śródziemnego. Uprawiany jest w wielu rejonach świata, ceniony w kuchni na całym świecie. Obecnie dziko występuje jedynie w Turcji i na Cyprze. Jest rośliną łatwą w uprawie, często się go hoduje jako rośline doniczkową. Posiada proste, rozgałęzione łodyżki, które często w dolnych częściach drętwieją. Dorasta do ok. 50cm wysokości. Jego drobne, rosnące naprzeciwlegle liście mają owalny kształt, a kwiaty ma delikatnie różowe, układające się w gęste kwiatostany. Na powierzchni rosną małe, srebrne włoski, tworząc delikatne owłosienie rośliny. Już rosnąc, majeranek wytwarza silny aromat. Czas zakwitania przypada na lipiec i sierpień. Jest owadopylny i miododajny.

Zdjęcie nr 1 (miniaturka aukcji) przedstawia prawdziwy wygląd surowca, tzw real foto.

Składniki aktywne zawarte w roślinie:

• olejek eteryczny - olejek majerankowy Oleum Majoranae (do 3,5%, średnio ok 1%),
• glikozydy flawonoidowe (glukozyd luteoliny, apigeniny i diosmetyny),
• glikozydy fenolowe (arbutyna, metyloarbutyna),
• garbniki,
• fitosterole (beta-sitosterol),
• trójterpenoidy (kwas ursolowy i oleanolowy),
• parafiny = paraffins (n-trikontan),
• saponiny,
• białka (wysoka zawartość, ok 13%),
• witaminy,
• sole mineralne,

kwasy:

• taninowy,
• kawowy,
• kwaslabiatowy (labiatic acid),
• chlorogenowy,
• kumarowy,

Skład chemiczny olejku eterycznego majeranku: alfa-terpinen, gamma-terpinen, p-cymen, 4-terpineol, sabinen, linalool, borneol, cis-sabinen hydrate, trans-sabinene hydrate, octan linalylu, ocymen, kadinen, octan geranylu, cytral, estragol, eugenol, 3-karen, karwakrol.

Informacje naukowe nie związane z ofertą marketingową:

Majeranek w kuchni:

Zioło to cieszy się niezwykle wysoką popularnością jako przyprawa w kuchni. Ceniony za swój ziołowo-drzewny smak, nadaje potrawom łagodniejszego i delikatniejszego smaku. Nadaje się do pasztetów, potraw ze strączkowych, sałatek polanych oliwą z oliwek, młodych pieczonych ziemniaków, potraw na bazie kapusty oraz tłustych mięs. Dobrze współgra z ciężkostrawnymi potrawami, daniami rybnymi. Komponuje się z pomidorami, dzięki czemu cieszy się popularnością we Włoszech. By uzyskać pełnię smaku i aromatu przyprawy, najlepiej dodawać ją pod sam koniec gotowania. Idealnie komponuje się z tymiankiem, rozmarynem, szałwią, cząbrem, a także z czosnkiem i cebulą

Majeranek ma wyraźne działanie:

• Antywirusowe i antybakteryjne,
• Uspokajające,
• Pobudza wydzielanie soków trawiennych,
• Leczy zaburzenia trawienne,
• Tonizuje przewód pokarmowy,
• Posiada właściwości antyseptyczne,
• Rozgrzewające,
• Ze względu na wysoką zawartość garbników polecany jest przy biegunkach,
• Poprzez zawarte w majeranku glikozydy fenolowe uwalniające hydrochinon, ma on zastosowanie w leczeniu stanów zapalnych i zakażeń układu moczowego,
• Łagodzi skurcze,
• Bóle głowy,
• W postaci okładów na oczy pomaga przy zapaleniu spojówek,
• Działa napotnie,
• Żółciopędnie,
• Leczy stany zapalne gardła, krtani i oskrzeli.
• Pomaga przy kaszlu,
• Ekstrakt z majeranku skutecznie zwalcza wirusy opryszczki Herpes simplex.
• Przy stosowaniu okładów ze świeżego majeranku, działają one przeciwzapalnie na skórę, błony śluzowe (w tym oczy).

W medycynie germańskiej do II wojny światowej, majeranek w formie naparu był zalecanym i oficjalnym sposobem do przemywania skóry, okładów na skórę i oczy oraz do płukania jamy ustnej i gardła przy stanach zapalnych.

W czasach XIX wieku majeranek stosowany był jako środek wzmacniający, ułatwiający wydzielanie flegmy, napotny i moczopędny. Stosowanie wewnętrzne polecane było przy zaziębieniach narządów oddechowych, nieżytach, słabości macicy, słabej strawności.

Starożytni Grecy i Rzymianie używali go przy zatruciach, również i w przypadku konwulsji i obrzęków. Majeranek był też symbolem miłości i nieodłącznym elementem ceremonii wesel i ślubów.

W średniowieczu ziele majeranku używane było w magii, do rzucania czarów i zaklęć miłosnych, a kobiety nosiły je przy sobie lub kładły przed snem pod poduszką, by przyciągnąć mężczyznę.

Dawniej, używano go do warzenia piwa (obecnie zastąpiony przez chmiel).

Sposób użycia:

• W formie naparu: można pić 3-4 szklanek dziennie bez obawy przedawkowania,
• W formie nalewki: 100 g posiekanego ziela majeranku zalać 300 ml ciepłego (ok. 30 stopni C) alkoholu 40-60%, pozostawić na 7-10 dni, przefiltrować. W razie zaburzeń trawiennych, dolegliwości ze strony wątroby i trzustki, nudności – zażyć 5-10 ml intraktu. (źródło Różański),
• Jako przyprawa, według preferencji,