Mieszanka warzywna do zup Przyprawa Natura Wita 80 g

Mieszanka warzywna do zup. Przyprawa.

Składniki:

• Marchew
• Pietruszka
• Pieprz czarny
• Seler
• Liść laurowy
• Ziele angielskie
• Tymianek
• Cebula

Mieszanka warzywna, stosowana do wywarów i rosołów. Wydobywa pełny bukiet smakowy.

Przechowywanie: przechowywać w suchym i szczelnym opakowaniu np. puszka, słoik, w temperaturze pokojowej.

Wyprodukowano w Polsce.

INFORMACJE DODATKOWE NIESTANOWIĄCE OFERTY HANDLOWEJ:

Marchew to warzywo, którego właściwości i wartości odżywcze doceniano już w starożytnych Chinach. W składzie marchewki znajdziemy m.in. białko, węglowodany, błonnik, witaminy oraz minerały. Marchewkę pomarańczową wyhodowali Holendrzy dopiero w XVII wieku (wcześniej była znana odmiana w kolorze białym). Marchewkę powinny docenić także osoby, które mają problemy m.in. sercowe, ze wzrokiem i skórą. Ponadto jest bogatym źródłem karotenoidów - związków, które są jednocześnie barwnikami odpowiadającymi za pomarańczowy kolor marchewki i przeciwutleniaczami, przy czym najwięcej zawiera beta-karotenu. Beta-karoten zapewnia prawidłowe funkcjonowanie wzroku, wzmacnia odporność, a także wspomaga leczenie trądziku i opóźnia pojawianie się zmarszczek. Jednak najbardziej jest znany z tego, że przyśpiesza opalanie i przedłuża efekty kąpieli słonecznych. Nadmierne spożycie beta-karotenu oznacza, że w organizmie dochodzi do nadmiernej produkcji witaminy A, co nie jest korzystne dla zdrowia. Witamina A w zbyt dużych ilościach jest toksyczna i może doprowadzić do powiększenia wątroby, nadmiernej pobudliwości, chorób skóry oraz zaburzeń ze strony wzroku.

Korzeń pietruszki (łac.Radix Petroselinum) nadaje wyjątkowego smaku każdej potrawie. W pietruszce możemy znaleźć minerały i witaminy takie jak: prowitaminę A, witaminę C, witaminy z grupy B, kwas foliowy, żelazo, wapń, magnez, fosfor, sód, mangan, selen i cynk. Do składników czynnych pietruszki należą: olejek eteryczny, polisacharydy, glikozyd apiina, luteolina, poliacetyleny, kwas petroselinowy, fitosterole. Składniki pietruszki zwiększają przepływ krwi przez nerki, nasilają przesączanie moczu w kłębuszkach nerkowych, rozkurczają mięśnie gładkie układu moczowego, działają antyseptycznie w drogach moczowych, działają rozkurczowo na miocyty gładkie przewodu pokarmowego, pobudzają wydzielanie soków trawiennych, posiadają również właściwości żółciopędne i napotne. Preparaty z pietruszki znajdują zastosowanie w leczeniu i profilaktyce skąpomoczu, obrzęków, kamicy moczowej, stanów zapalnych nerek i pęcherza moczowego i zaburzeń trawienia. Dawniej przetwory z pietruszki bogate w olejek eteryczny były wykorzystywane do uintensywniania objawów miesiączkowania i jako afrodyzjak.

Pieprz czarny owoc (łac. Piper nigrum) zawiera olejek eteryczny, alkaloidy oraz flawonole. Wyciągi z pieprzu wpływają immunostymulująco, pobudzają również wydzielanie enzymów proteolitycznych, kwasu solnego, zwiększają przyswajanie białek i aminokwasów. Wywierają działanie antybakteryjne. Ograniczają powstawanie amin i siarkowodoru w jelicie grubym, zapobiegając wzdęciom i procesom gnilnym w masie kałowej. Zapobiega atonii jelit. Wzmaga apetyt. W fitoterapii pieprz uznawany jest za środek napotny, poprawiający trawienie i apetyt, moczopędny i pobudzający ogólnie. Istnieją doniesienia o lipolitycznych (wspomagających utratę tkanki tłuszczowej) właściwościach pieprzu, a jednocześnie zapobiegających utracie masy mięśniowej, a nawet wzmagające przyrost masy mięśni.

Seler korzeń dodaje smaku zupie i może zastąpić sól oraz świetnie sprawdza się jako składnik różnego rodzaju sałatek. Seler ma dwukrotnie więcej witaminy C niż cytrusy. Zawiera też naturalną witaminę B kompleks, łącznie z kwasem foliowym i witaminą PP. Bulwa i jasne liście mają niewiele beta-karotenu, ale już ciemnozielone łodygi naciowej odmiany znakomicie uzupełnią w naszym organizmie jego niedobory. Seler jest również źródłem witaminy E, nazwanej witaminą młodości. Swą sławę zawdzięcza on też pierwiastkom mineralnym, których skład ułatwia organizmowi ich przyswajanie. Seler ma najwięcej fosforu wśród warzyw korzeniowych, dużo wapnia, potasu i cynku, a także nieco magnezu i żelaza. Ponadto seler oczyszcza organizm z toksyn zawartych m.in. w pożywieniu. Pobudza przemianę materii, usuwając jednocześnie szkodliwe produkty uboczne tego procesu (np. kwas moczowy, który niewydalony zamienia się w kryształki odkładające się w stawach i powodujące skazę moczanową oraz silne bóle). Seler wzmaga produkcję żółci, ale jednocześnie zapobiega jej zastojowi w woreczku (co jest przyczyną powstawania kamieni). Ułatwia trawienie i likwiduje zaparcia wynikające ze złych przyzwyczajeń żywieniowych. Dieta bogata w seler zalecana jest także osobom cierpiącym na nadciśnienie tętnicze.

Liście laurowe (łac. Folium Lauri) używamy do potraw jako przyprawę. Surowcem jest liść wawrzynu zawierający olejek eteryczny, flawonoidy, lignany, laktony seskwiterpenowe, alkaloidy izochinolinowe oraz alkohol mirycylowy. Wodne i alkoholowe wyciągi z liści laurowych pobudzają krążenie krwi, wzmagają skurcze mięśnia sercowego, usprawniają krążenie w kończynach i mózgowiu. Działają ochronnie na miąższ wątroby, żółciopędnie, żółciotwórczo, rozkurczowo i stymulująco na centralny układ nerwowy. Wawrzyn wzmaga diurezę i wydzielanie potu, a wraz z nimi usuwanie szkodliwych i zbędnych metabolitów. Poprawia również trawienie i przyswajanie składników pokarmowych. Wyciągi z wawrzynu hamują rozwój bakterii i grzybów. Zastosowane na skórę poprawiają jej koloryt (zaróżowienie), osuszają i odkażają. Wcierane we włosy zapobiegają ich wypadaniu i utracie połysku. Olejek i wyciąg alkoholowy z liści zwiększają ukrwienie narządów płciowych. Zwiększają wrażliwość sfer erogennych na bodźce seksualne.

Ziele angielskie (łac. Pimenta dioica L.) inaczej nazywane jest korzennikiem lekarskim albo pieprzem angielskim. Jest drzewem rosnącym w Ameryce Środkowej i na Jamajce. Uprawiany na Madagaskarze, w Indiach, na Jamajce i w Afryce. Owoce korzennika zawierają eugenol, metyleugenol, eukaliptol (cyneol), chawikol, linalool i kariofilen. W owocach są obecne galloiloglikozydy, proantocyjanidyny, flawonoidy (kwercetyna), katechina, olej i cukry. Wykazuje działanie odkażające, znieczulające i przeciwświądowe miejscowo, pobudzające trawienie i czynności wydzielnicze przewodu pokarmowego, rozkurczowe na mięśnie gładkie. Składniki olejku hamują uwalnianie prostaglandyn. Mają właściwości uspokajające. Leczy niestrawność, bóle żołądka, skurcze jelit, zaparcia. Hamują procesy gnilne i fermentacyjne w jelitach, usuwają nieprzyjemny zapach z ust wywodzący się z zaburzeń trawiennych. Korzennik zmniejsza bóle miesiączkowe, ale w większych dawkach może też nasilać krwawienia miesiączkowe i wypływanie wydzieliny menstruacyjnej. Jest to przydatne przy długotrwałych skurczach i atonii macicy, przez co wydzielina i skrzepy menstruacyjne zalegają w drogach rodnych. Ziele angielskie zapobiega tym zaburzeniom. Napar rozszerza oskrzela i odkaża gardło oraz jamę ustną. Owoce ziela angielskiego naparzone w mleku z miodem działają rozgrzewająco i wzmacniająco przy grypie i przeziębieniu. Dobroczynne działają przy kaszlu, szczególnie z dużą ilością zalegającej wydzieliny. Olejek i spirytus z owoców wcierane w skórę działają przeciwbólowo, leczą ukąszenia owadów i roztoczy, hamują rozwój grzybów i bakterii. Pomocne w leczeniu urazów, wychłodzenia kończyn i reumatyzmu.

Tymianek (łac. Thymus vulgaris) ma szerokie działanie zdrowotne. Przede wszystkim wykazuje silne właściwości przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. W naturalnej medycynie wykorzystywany jest do leczenia dolegliwości układu pokarmowego i moczowego. Pomaga przy biegunkach, zaparciach i niestrawnościach, ułatwia ich trawienie i przyspiesza przemianę materii. Ponadto łagodzi schorzenia jelit, żołądka i wątroby. Tymianek w naparów jest niezastąpiony przy infekcjach gardła, migdałków i jamy ustnej. Ze swoim działaniem rozkurczowym i wykrztuśnym jest także użyteczny jako środek na kaszel. Tymol jako składnik tymianku, działa silnie antybiotycznie, polimetoksyflawony i monoterpeny działają rozkurczowo, wykrztuśnie, przeciwzapalnie. Dodatkowo w swoim składzie tymianek zawiera garbniki, flawonoidy i sole mineralne.

Cebula jest bogata w substancje bakteriobójcze, grzybobójcze i witaminę C, dzięki czemu jest dobra na przeziębienie i poprawia odporność. Ponadto cebula znalazła zastosowanie jako środek na kaca, wrzody i blizny (w tym rozstępy). W medycynie ludowej wywar z cebuli zalecany był w chorobach reumatycznych, syrop z cebuli przy przeziębieniach, zaś wąchanie surowej cebuli odkażało nos gdy męczył katar i choroby dróg oddechowych. Ponadto pod łuskami cebuli kryje się fosfor, magnez, siarka, cynk oraz krzem, a wiec minerały wzmacniające ogólną odporność organizmu na różne infekcje i choroby. U osób, które regularnie spożywają cebulę (a także czosnek), ryzyko zachorowania na niektóre nowotwory jest niższe niż u osób, które nie przepadają za tymi warzywami. Cebula ma działanie rozrzedzające krew i przeciwdziałające tworzeniu się zakrzepów. Ponadto może się przyczynić do obniżenia ciśnienia u chorych na nadciśnienie tętnicze. Surowa lub duszona na wodzie poprawia trawienie, działa przeciw zaparciom. Zawarta w cebuli glukokinina zapobiega pojawieniu się i rozwojowi cukrzycy u osób znajdujących się w grupie ryzyka. Ponadto surowa cebula obniża poziom cukru we krwi i pozwala zmniejszyć dawkę insuliny, w związku z tym bez obaw mogą po nią sięgać diabetycy. Z powodu jej wszechstronnego działania w medycynie ludowej była stosowana w wielu schorzeniach. I tak na przykład okłady z rozgotowanej cebuli stosowano przy leczeniu wrzodów na skórze, co zresztą jest skuteczne do dziś. Wystarczy obraną, pokrojoną cebulę włożyć do małego garnuszka, zalać wodą  i gotować na wolnym ogniu przez 15-20 minut, zwracając uwagę, by się nie przypaliła. Rozgotowaną zmiksować, chłodną masę nałożyć na chore miejsce i umocować opatrunek. Niekiedy terapia powinna trwać kilka dni, aż wrzód się wygoi. Istotny jest fakt, że po takim leczeniu nie zostają blizny.

Środki ostrożności:

• Marchew - nadmierne spożycie beta-karotenu oznacza, że w organizmie dochodzi do nadmiernej produkcji witaminy A, co nie jest korzystne dla zdrowia. Witamina A w zbyt dużych ilościach jest toksyczna i może doprowadzić do powiększenia wątroby, nadmiernej pobudliwości, chorób skóry oraz zaburzeń ze strony wzroku.
• Pietruszka - furanokumaryny zwiększają wrażliwość skóry na promienie UV. Apiol pobudza skurcze macicy, przyjmowanie większych ilości apiolu może wpływać na ilość wydzielanej krwi podczas miesiączki i nasilać dolegliwości bólowe podczas menstruacji. Przetworów z pietruszki nie należy polecać kobietom w ciąży oraz karmiącym.
• Ziele angielskie - nie stosować podczas ciąży i laktacji.
• Tymianek -  nie należy stosować preparatów z tymiankiem w przypadku kobiet w ciąży, matek karmiących, dzieci poniżej 6. roku życia, u osób chorych na epilepsję oraz z nadciśnieniem. Podobne obostrzenia dotyczą preparatów, w których razem występuje tymianek i podbiał. Stosowanie podbiału jest przeciwwskazane u dzieci do lat 12. oraz u kobiet w ciąży i karmiących.
• Cebula - w postaci surowej nie jest wskazana dla osób cierpiących na ostre dolegliwości wątroby lub pęcherzyka żółciowego. Z cebuli powinny zrezygnować osoby zmagające się z ciężkimi chorobami nerek i wątroby, zapaleniem jelit, a także innymi chorobami układu pokarmowego. Nie zaleca się spożywania cebuli osobom cierpiącym na niewydolność serca. Ponadto zbyt duża ilość cebuli w diecie może przyczynić się do wzmożenia objawów zgagi u osób, które cierpią na tę dolegliwość.