Skrzyp ziele

Susz ziołowy

Składniki: skrzyp ziele

Kraj pochodzenia: Polska

Wyprodukowano w Polsce.

Sposób przygotowania: 1 łyżeczkę ziela skrzypu zalewamy szklanką wody i gotujemy 10 minut. Odstawiamy na 20 minut, uzupełniamy brakującą ilość wody, do objętości jednej szklanki. Przecedzamy.

Przebadano laboratoryjnie

Przechowywanie:

W temperaturze pokojowej, w szczelnym opakowaniu np. puszka, słoik, w sposób niedostępny dla małych dzieci. Chronić przed światłem i wilgocią.

Działanie:

Skrzyp należy do wartościowych ziół krzemionkowych. Zmniejsza i goi kawerny w płucach w przebiegu gruźlicy. Wspomaga leczenie ran i owrzodzeń żołądka oraz jelit. Ma właściwości przeciwkrwotoczne, zapobiega powstawaniu kamicy moczowej. Działa silnie moczopędnie. Wspomaga oczyszczanie układu moczowego z piasku. Łagodzi obrzęk prostaty. Działa przeciwzapalnie na układ płciowy i moczowy. Doskonały w leczeniu skąpomoczu, stanów zapalnych nerek, moczowodów, pęcherza moczowego i cewki moczowej. Zmniejsza obrzęki na tle hipernatremii i hiperchloremii. Rozkurcza mięśnie gładkie przewodu pokarmowego i dróg moczowych. Działa czyszcząco na krew. Reguluje przemianę materii. Zmniejsza wydzielanie łoju. Przyśpiesza gojenie stawów i kości (zrastanie po złamaniach). Doskonały w połączeniu z glukozaminą, chondroityną i kwasami tłuszczowymi nienasyconymi w leczeniu stanów zapalnych stawów i zmian zwyrodnieniowych. Zmniejsza nadmierne krwawienia miesiączkowe. Hamuje krwotoki z nosa i zapobiega ich występowaniu. Zapobiega rozdwajaniu końcówek włosa, łamliwości włosów, łamliwości paznokci oraz rozwarstwianiu się płytek paznokciowych. Może hamować rozwój niektórych nowotworów. Dawniej odwar wprowadzano do nosa przy polipach i osłabieniu naczyń krwionośnych.

Skrzyp wymaga specjalnego przyrządzania, najczęściej długiego gotowania. Jeśli ziele skrzypu będzie się parzyło i zażywało w formie naparu - herbatki (zalewając surowiec tylko na moment gorącą wodą) to nie uzyska się oczekiwanego efektu działania. Wynika to z tego, że skrzyp jest surowcem silnie zmineralizowanym. Jego ściany komórkowe są przesycone solami wapnia i krzemu, które nie przepuszczają wody. Niemożliwe staje się wówczas wypłukiwanie składników czynnych. Pije się wówczas napar o znikomej zawartości składników czynnych.

Ziele skrzypu wymaga więc gotowania, wtedy ściana komórkowa odpowiednio mięknie i rozpada się, uwalniając z wnętrza składniki aktywne. Do odwaru przechodzą również sole mineralne i przyswajalna krzemionka. Gotowanie ziela powinno trwać minimum 5 minut, tak sporządzony odwar należy pozostawić pod przykryciem do ostygnięcia, przecedzić i pić po 100 ml 4 razy dziennie. Ekstrakcję - uwalnianie cennych składników ułatwia dodatkowe rozdrobnienie (zmielenie) ziela przed sporządzeniem.

Wyciągi z ziela skrzypu mogą posłużyć do pielęgnowania skóry (przemywanie, okłady, kremy i mleczka, toniki z ekstraktem). Szczególnie korzystnie skrzyp działa na cerę trądzikową, rumieniową i alergiczną oraz z rozszerzonymi naczyniami krwionośnymi i porami. Napar ze skrzypu polecany jest do okładów na oczy przy zapaleniu spojówek, siatkówki i naczyniówki oraz białkówki. Do przepłukiwania pochwy przy stanach zapalnych. Do lewatyw przy hemoroidach i świądzie.

Ostrzeżenie:

Skrzyp zawiera antyaneurynę w formie enzymu tiaminazy, rozkładającego witaminę B1. Dlatego przy dłuższym podawaniu przetworów ze skrzypu konieczne jest uzupełnianie witaminy B1 (3-5 mg 2 razy dziennie). Witaminę B1 przyjmować o innej porze dnia niż preparat skrzypu. Należy zachować ostrożność w przypadku zaburzeń pracy serca i nerek, kłębuszkowym zapaleniu nerek, dnie moczanowej, w okresie ciąży i laktacji.