Informacje naukowe nie związane z ofertą marketingową:
Właściwości prozdrowotne zgodnie z tradycyjnym zastosowaniem:
Wrzos (Calluna vulgaris) to surowiec zielarski tradycyjnie stosowany przede wszystkim w kontekście układu moczowego, nerek i pęcherza. Opisywany jest w literaturze zielarskiej jako roślina o właściwościach moczopędnych, antyseptycznych, przeciwobrzękowych, oczyszczających i łagodnie uspokajających. Napary z wrzosu wykorzystywano także przy wspieraniu pracy żołądka i jelit, delikatnym pobudzaniu wydzielania żółci oraz oczyszczaniu organizmu. W dawnym zielarstwie wrzos stosowano również w odniesieniu do komfortu prostaty, problemów z zasypianiem, napięcia, dolegliwości reumatycznych oraz infekcji układu moczowego. Wyciągi z wrzosu opisywane są ponadto jako odkażające, przeciwzapalne, osłaniające, napotne i wykrztuśne. Kwiat wrzosu z zielem to surowiec bardziej kompletny botanicznie, ponieważ zawiera również drobne, szczytowe pędy i listki rośliny. Dzięki temu zachowuje naturalny profil związków typowych dla wrzosu zwyczajnego, w tym flawonoidy, garbniki, kwasy fenolowe, arbutynę, śluzy i składniki mineralne.
Wewnętrznie:
- Wspiera prawidłową pracę nerek.
- Wykazuje działanie moczopędne.
- Pomaga usuwać nadmiar wody z organizmu.
- Wspiera oczyszczanie dróg moczowych.
- Korzystnie wpływa na pęcherz i układ moczowy.
- Korzystnie wpływa na komfort prostaty.
- Wspomaga oczyszczanie organizmu.
- Wykazuje właściwości antyseptyczne.
- Ułatwia trawienie.
- Reguluje pracę żołądka i jelit.
- Działa rozkurczowo w obrębie przewodu pokarmowego.
- Delikatnie wspiera wydzielanie żółci.
- Pomaga wyciszyć organizm i pogłębić wieczorny odpoczynek.